09-04-10

Ons tripje naar Zuid-Engeland (deel 2) - spiritualiteit

druid_stonehenge'Hoe is je tripje naar Zuid Engeland verlopen? Wat moet ik me voorstellen bij een heksenritueel?' zo vroeg een lezeresje van mijn blog me vorige week. Ik moest haar meteen teleurstellen. Het uitstapje naar Zuid Engeland was voor ons in de eerste plaats vakantie, een gezellig samenzijn met ons vijfjes, niet een religieuze uitstap. Misschien had ik op voorhand wat te veel de nadruk gelegd op het hele Stonehenge gebeuren.

Maar om op de vraag terug te komen: een ritueel is voor ons in de eerste plaats een gezellig samenzijn, een feestje met zijn vijven. We praten/filosoferen wat, dansen en zingen én mediteren. Een ideale manier om onze zorgen af te werpen en ons bewustzijn te verruimen. Om zoiets in het openbaar te doen, nabij de stenen van Stonehenge, dàt gaat ons wat te ver. Voor je 't weet prijk je in alle glorie op Youtube en dat willen we liever niet. Zeker omdat de 'burning times' nog altijd niet achter de rug zijn. Heksen worden nog altijd vervolgd. Niet verbrand, maar wel in een hoekje geduwd en belachelijk gemaakt.

Bovendien voelde Stonehenge niet echt aan als een heilige plaats. De magie is door de eeuwen heen verloren gegaan. Vandaar dat we Ostara niet in Stonehenge maar in Avesbury gevierd hebben. Onder ons vijfjes gezellig in de regen :) . Ik vond het daar magischer en echter dan de beroemde stenen een paar km verderop.

De omgeving van Salisbury (waar we verbleven in een bed and breakfast) heeft me letterlijk kippevel gegeven. Zo herinner ik me nog goed die zonnige vrijdagnamiddag. We waren onderweg met de auto. Ik zat achter het stuur, want de andere meiden durfden het niet aan, zo aan de verkeerde kant van de weg rijden. Mij ging het makkelijk af. Meer nog, het leek wel alsof ik het al jaren deed. Volgens mij was ik in een vorig leven brits. No joke.

Goed, we waren dus onderweg met de auto, toen plots de ene rilling na de andere door mijn lijfje trok. Het voelde aan als kortsluiting in mijn hersenen. Ik had mezelf niet meer onder controle en moest de wagen aan de kant van de weg parkeren. Volgens Gaea ging het hier om een magisch veld, een energetisch geladen plek. En wie ben ik om haar tegen te spreken ?

Avesbury

Maar het leukst waren de avonden tesamen met ons gastgezin en de andere gasten. Zo kwam de eerste avond Stonehenge ter sprake. Grappig was om Patrick (de gastheer) te horen praten over hippies (ipv heksen en druiden). Toen hij het doel van onze trip hoorde rolde hij met zijn ogen. Hij daagde ons uit tot een spirituele avond tesamen met zijn andere gasten.

De avond erna zaten met onze trommeltjes en Cybele's gitaar samen in de ontbijtruimte. De tafels waren opzij geschoven, op de grond lagen kussentjes. Het werd een avond vol dans, gelach en gepraat. We probeerden onze meditatie technieken uit op andere mensen, lieten hen meezweven naar een droomwereld en gaven ons over aan opzwepende muziek. Onze eerste keer samen met publiek en het viel goed mee. Jezelf zo kwetsbaar opstellen en vertrouwen dat anderen het goed met je voorhebben, dat doe je niet elke dag...

Heel leerrijk ook, want zo konden we op een andere manier bepaalde thema's benaderen: geest leegmaken door te mediteren en dan samen antwoorden verzinnen op vragen ivm het hoe en waarom van Stonehenge.

Wat is stonehenge? een steencirkel
Waarvoor dienen ze? religieuze rituelen
Vanwaar komen de stenen? Wales
Hoe zijn ze ter plaatse geraakt? zelfgemaakte sleden
Wie liet ze overkomen? De opperpriester
Waarom? Als teken van zijn macht
Wie aanbad hij? De zon en maan

En zo ging dit vraag en antwoord spelletje urenlang door, tot midden in de nacht. Het begon allemaal met nuchtere antwoorden (zoals hierboven), maar al gauw kwamen we in een fantasiewereld terecht. Zo beschreef ieder van ons wat voor kleren hij aan had, de gevoelens die hij koesterde ten op zichte van de hogepriesteres, de rituelen die hij onderging, etc... En om het nog leuker te maken, speelden we het allemaal na. Een stoere Engelse bink die je voeten kust en je vereert als godin, je maakt het niet elke dag mee :)

12:15 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ostara, stonehenge, 2010, avesbury, salisbury |  Facebook |

25-03-10

Lente equinox @ Stonehenge (2010)

Ziehier de reden waarom ik niet zo te vinden was voor het lentefeestje in Stonehenge. Een druide die zijn ding doet voor de camera is wat mij betreft een kwakzalver. Drukdoenerij in bijzijn van anderen heeft volgens mijn bescheiden mening niks met ons geloof te maken...

12:45 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stonehenge, ostara, equinox, 2010 |  Facebook |

24-03-10

Een woordje uitleg over Ostara

The Wheel of the Year turns once more,
and the vernal equinox arrives.
Light and dark are equal,
and the soil begins to change.
The earth awakes from its slumber,
and new life springs forth once more.

De dagen beginnen weer te lengen, de natuur komt tot leven en het begint weer te kriebelen in onze buikjes. De lente is in het land! En dat moet gevierd worden. Eeuwenlang hielden volkeren grootse lentefeesten. Wij heksen noemen dit feest Ostara.

Ostara of de lente-equinox is een feestdag die gevierd wordt bij het begin van de lente op het moment dat dag en nacht even lang duren. Dit jaar was dit 20 maart. Ostara is genoemd naar de germaanse godin Eostre.

Geloof het of niet, maar het kerkelijke paasfeest is van dit 'heidens' feest afgeleid, al zal je geen enkele geestelijke dit toegeven. In deze context is Jesus niets meer of minder dan de zonnegod die hergeboren wordt.

Ook het paasei en de paashaas vinden hun oorsprong in heidense tradities. Eieren en hazen worden namelijk gezien als het symbool van de vruchtbaarheid. De link met de natuur die weer tot leven komt, is gauw gelegd, niet?

The sun draws ever closer to us,
greeting the earth with its welcoming rays.
Light and dark are equal,
and the sky fills with light and warmth.
The sun warms the land beneath our feet,
and gives life to all in its path.

Ostara is de tijd dat alles in balans is, niet alleen de natuur, maar ook onze geest. Vergelijk het met een soort Yin / Yang. Elk ritueel zal daarom ook een weerslag zijn van dit evenwicht.

Daarnaast voelen we onze energie toenemen. We werpen het donkere en negatieve dat de winter heeft gebracht van ons af en genieten met volle teugen van de eerste zonnestralen. Tijd om weer te dansen en te springen en vol overgave de toekomst tegemoet te treden. Tijd voor een lenteschoonmaak en onze geest te zuiveren.

           Spring has come! For this, we are thankful!
The Divine is present all around,
in the cool fall of a rain storm,
in the tiny buds of a flower,
in the down of a newborn chick,
in the fertile fields waiting to be planted,
in the sky above us,
and in the earth below us.
We thank the universe* for all it has to offer us,
and are so blessed to be alive on this day.
Welcome, life! Welcome, light! Welcome, spring!

19:14 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ostara |  Facebook |

17-03-10

Equinox @ Stonehenge en omgeving

Moslims gaan naar Mekka, heksen trekken naar Stonehenge, een van de meest bekende steencirkels ter wereld. Op die plaats de equinox of begin van de lente vieren, dat lijkt me het summum wat een mens kan meemaken. Alleen vrees ik dat door de drukte de magie verloren zal gaan.

Voor ons wordt het een vijfdagen-durende spirituele reis. Bedoeling is de buurt te doorkruisen, magie op te snuiven en tot inkeer te komen. Niet Stonehenge, maar wel Avebury lijkt me de place to be. Toen ik foto's zag van laatstgenoemde locatie, begon mijn hele lijfje te trillen. aveburyEen energieimpuls die ik maar zelden meemaak.

 

Verder op ons 'to do'-lijstje:

- De white horses: enorme afbeeldingen van paarden die in de heuvels getekend werden.

- Silbury hill, een oud graf

- Cheddar Gorge

- Gold hill

Achteraf zal ik uitvoerig verslag uitbrengen van onze belevenissen. Spannend !!!

12:30 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (1) | Tags: avebury, stonehenge, engeland, equinox, ostara |  Facebook |

16-03-10

Ostara

Winter's barrenness has subsided,
From the death of Winter
Spring's new life.

Spring is coming to the land,
The days grow longer,
Warm breezes begin to stir.

All around us we see signs -
The growing things are beginning anew.

It's the resurrection of the dance of life.
The dance of the stems and stalks
As they push forth from the Earth.

It is the season of creation.
Growth has turned outward,
The land has become fertile again.

The Earth is caressed by
The loving touch of the Mother,
Where her hand passes.

Atoms twine together to create growth.
Buds burst open.
Leaves and vines unfurl.

She creates a vision of the green beauty.
Beauty so breath-taking after
The dark solitude of Winter.

It is this vision that we celebrate
On her day of Ostara
The world recreating itself--


Returning from the death of Winter,
Into the new life of Spring
Through the love of the Goddess.

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spring, pasen, ostara, equinox |  Facebook |

04-03-10

Twijfels

Je hebt een heleboel te vertellen, maar telkens je voor je pc kruipt, ontbreekt de inspiratie. Je hebt een heleboel activiteiten gepland, maar als iemand vraagt de welke, dan ben ik het vergeten. Je hebt zo van die momenten dat je vol goede bedoelingen en voornemens zit, maar het komt er nooit van.

Het leven lijkt op dit moment aan me voorbij te gaan. Ik onderga het, maar niet bewust. Mijn dagen zijn gevuld met allerhande bezigheden, maar toch heb ik het gevoel dat ik stilsta. Lezen, mediteren, joggen, ... het boeit me niet meer.

One of those days... Alles is klote, iedereen is fucked, alleen weet je niet waarom.

Ik ben beginnen twijfelen aan mijn levenspad. Een echte geloofscrisis. En dat doet pijn. Ik wil de andere heksjes niet kwijt. Zij zijn mijn soulmates. Voor hen ga ik door een vuur. En dan dit.

Dagenlang hebben we er al over gepraat. Maar hoe meer ik er over zit te piekeren, des te wanhopiger ik word. En ik weet niet eens waarom. Alles leek zo perfect. Zo...

Hopelijk komt er gauw verandering in mijn toestand van apathie. Binnen een paar weken trekken we met zijn vijfjes naar Stonehenge. Op 20 maart is het Ostara, de lente equinox. Het moet een heus feest worden, een van de hoogtepunten in ons heks zijn. Alleen: wat moet ik?

12:45 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: equinox, twijfels, geloof, ostara |  Facebook |