10-03-11

Een eigen thuis

Buiten ziet het er maar grijs uit. Het lijkt wel alsof moeder natuur ons wil bedekken met een deken. Dat ze alles wat verkeerd is wilt wegmoffelen. "Tijd voor iets nieuws, laat alle zorgen achter je." Jaja, het is bijna lente, bijna Ostara. Het ideale moment om onze zonden en negatieve gedachten achter ons te laten. Tijd om weer tot bloei te komen, letterlijk en figuurlijk.

Ik zit achter mijn bureautje en probeer wat gedachten op papier te zetten. Ik had graag een nieuw reinigingsritueel bedacht, maar het lukt me niet echt. Ik heb nog een tiental dagen. Moet volstaan...

De voorbije winter was maar rustig. Ik had het gevoel dat ik op mute stond. In sluimerstand, zeg maar. Elke winter wordt het me steeds moeilijker om actief te blijven. Het lijkt wel alsof ik synchroon blijf met de seizoenen.

Ik ben de voorbije maanden enorm veranderd. "Eindelijk volwassen", zo grapt Gaea wel eens. Ik heb het verleden achter me kunnen laten. De trip naar Finland en Mikko was een verkeerde keuze. Het heeft lang geduurd om tot dat besef te komen. Onze liefde is en was allesverslindend. Niet echt een gezonde basis om een relatie te beginnen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de praktische bezwaren.

Maar goed, laten we dat achter ons laten en weer vooruit kijken. Ik kan er niet over zwijgen: we hebben grootse plannen: we willen met ons vijfjes gaan samenwonen. We willen ons een rustig plekje zoeken op het platteland. Graag zouden we een boerderijtje willen kopen in the middle of nowhere. Het moet een oud gebouw zijn met een ziel. Luxe is niet nodig. Enigste vereiste is dat iedereen genoeg plaats voor zichzelf heeft. Samen leven is leuk, maar af en toe heb je behoefte aan privacy.

Onze eigen thuis... ik kijk er met ongeduld naar uit.

18:34 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, huis, boerderij |  Facebook |

10-02-11

Dagboek: exit Mikko

Voetbalmatchen als die van gisteren zijn redelijk pijnlijk. Niet omwille van de match zelf, maar wel omdat het mij doet denken aan mijn blonde finse god. Ja, beste lezertjes, ik heb een punt gezet achter mijn relatie. Voor zover je trouwens van een relatie kon spreken.

Zoals sommigen onder jullie weten, ben ik een tijdje terug voor een paar daagjes richting hoge noorden getrokken.

- De natuur is er prachtig. Enorme bossen waar geen eind aan lijkt te komen. Een heleboel sneeuw en behoorlijk koud. De dagen zijn er momenteel redelijk donker, maar ook dat heeft zijn charmes. Conclusie: ik zou zo willen verhuizen.

- De liefde voor t ventje is er nog altijd. Het klikt tussen ons. Ik zou gerust mijn werk willen opgeven om hele dagen bij hem te zijn.

- Mijn leven compleet omgooien, ik heb er geen probleem mee. En toch wil ik het niet. Want die tien dagen in Finland heeft me doen beseffen dat ik hier in het saaie en onverdraagzame vlaanderen thuis hoor. Mijn hartje behoort aan mijn vier hartsvriendinnen. Zonder hen kan ik niet meer. Meer dan ooit besef ik dat al wie met mij een relatie wilt beginnen, me meteen moet delen met vier andere vrouwen. En daar liep het verkeerd. Mikko begreep niet dat hij me niet volledig kon bezitten. Hij vond onze geloofsovertuiging maar belachelijk en dààr heeft me pijn gedaan. Ik wil iemand die me aanvaardt zoals ik ben. Iemand die rekening houdt met mijn gevoelens en gedachten. Vroeger was ik misschien een hersenloos wichtje. Nu niet meer...

16:30 Gepost door Mieke in Dagboek, Mikko | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mikko, dagboek |  Facebook |

13-11-10

Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko

Mikko Mikko Mikko... (Mikko Mikko Mikko)
(Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko Mikko)

Geen dag gaat er voorbij of ik moet aan mijn Finse god denken.

Mijn hart ( bonk bonk bonk ) vertoeft in het verre noorden.

Ik krijg geen zinnig woord meer gezegd.
k Voel me verloren.
(Mikko Mikko Mikko)

Ik wil hem nog steeds. Hier... hier in mijn web.
Gevangen als een vliegje. Voor de rest van zijn dagen.

Ik heb hem gezegd dat, als hij me terug wilt, ( ja af en toe spreekt ook mijn verstand nog ) hij me moet komen halen. Hij moet terug naar mij toe komen, ik ga hem niet nalopen. Ik wil dat hij bewijst dat het hem menens is. Dat hij bereid is zijn huidige leven op te geven.

Hij is vorige keer gaan lopen....
(pijn pijn pijn pijn pijn)

Het is aan hem om het vertrouwen weer te herstellen. Hij moet tonen dat hij om me geeft. Dat het hem menens is en dat het niet een bevlieging is. Dat ik meer ben dan een vervangster, een tweede keuze.

(kiss kiss kiss kiss kiss kiss)
Ik word gek van zijn gefluister door de telefoon.

Wacht niet te lang schat...
Kom naar hier, al was het maar een weekendje.
Laten we het opnieuw proberen.
(please please please please please please)

Alleen als je me een teken van liefde geeft.
Alleen als je me toont dat je hartje me 200 procent toebehoort.

How much of my heart do you want?
All of it!
I will die without a heart.
You'll get mine.

Sweetie?
Ik wacht op jou...

Hug?
A real one?

14:32 Gepost door Mieke in Dagboek, Mikko | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mikko, dagboek |  Facebook |

08-11-10

Twijfels

Grijze dagen, regen, mist... De wereld om ons heen lijkt in slaap. De donkere tijden zijn weer aangebroken. Tijden waarin we trachten om te overleven. Ons wakker proberen te houden en ons dagdagelijkse bezigheden en beslommeringen zien af te handelen. Het vergt een boel energie, maar uiteindelijk komen we er wel. Net als vorig jaar. Het is en blijft een vicieuse cirkel. We weten dat binnen een paar maanden de stralende zon er weer is... warmte...de lente... Maar het zal niet voor nu zijn. Zucht.

Ik staar uit mijn raam. De boom voor de deur zie ik niet. Ik staar in een eindeloze leegte. Te moe om te denken. Te lui om te zien hoe bladeren van  takken worden gerukt en ver weg weggeblazen worden. Wolken die woest voorbijdrijven. Het einde der tijden is aangebroken.

Ik weet dat jij daar bent. Ver weg, maar toch denkend aan mij.

Ons laatste gesprek deed me twijfelen. We zijn voor elkaar gemaakt, dat weet ik. Alleen is het "water veel te diep" zoals een bekend vlaming ooit eens zong. De afstand is veel te groot. Ik heb mijn eigen leven hier, mijn vier hartsvriendinnen die ik niet kwijt wil. Jij hebt je eigen wereld. Eentje waar het aangenaam is om te vertoeven, maar dat toch zo verschillend is van dat van mij. Hoe gaan we die twee met elkaar verzoenen?

Moet ik alles opgeven en me in een avontuur storten waarvan ik niet weet hoe het gaat aflopen? Of geef jij alles op en kom je in een land wonen wat het jouwe niet is? Waar iedereen in elkaars achtertuin woont? Ga je hier ooit gelukkig kunnen worden?

14:44 Gepost door Mieke in Dagboek, Mikko | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, mikko, twijfels |  Facebook |

27-10-10

Zombie !

dead.jpgGisteren zat ik in mijn favoriet cafe een boek te lezen. Toen ik even opkeek, zag ik een man en vrouw plaatsnemen aan het tafeltje naast mij. Ik was onder de indruk van de schoonheid van de vrouw. Ze had lang zwart haar, droeg een zwart jurkje met zwarte botten. Wow!

Toen ik een halfuurtje later weer opkeek, zag ik dat de vrouw veranderd was. Haar huid was dof en wit, haar ogen waren gitzwart en lagen diep in de oogkas. Ik raakte in paniek, stond op, gooide mijn glasje wijn om en spurtte naar buiten... op dat moment wist ik heel zeker: die vrouw was dood.

14:27 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zombie, dood, girl, cafe, dagboek |  Facebook |

08-10-10

Dagboek 1 - 8 oktober ( een nieuw leven ? )

Vandaag in de krant:

Geybels eist 452.000 euro om geen klacht in te dienen wegens afpersing

Wie perst wie af ?

-----

Pas gelezen :  Patricia Cornwell, Portrait of a Killer: Jack the Ripper.

Niet het portret van Jack the Ripper was interessant om lezen, wel de extra info die je als lezer krijgt over het dagelijkse leven in het Londen van eind jaren 1800.

-----

traci.jpgNet terug van de kapster :  ik vind mijn knalrode coupe best geslaagd. Past prima bij mijn felblauw kleedje en mijn rode kousen. Is het daarom dat een collega me vergeleek met Pipi Langkaus?

-----

You know that place between sleep and awake? That place where you can still remember dreams? That's where I will always love you. That's where I will be waiting for you.

----

Ik wil slapen !!!!

Welke prins neemt me mee in zijn bedje ?

 

13:03 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, prins, peter pan, quote, geybels, kim |  Facebook |

12-04-10

Dagboek - 12 april 2010 (BHV & zo)

Vliegtuig van Poolse president verongelukt...
Als het vliegtuig van Europees president Herman Van Rompuy zou verongelukken, zouden de belgen dan net als de Polen ook zo rouwen of zou het ons koud laten?

Wolf
Mensen zijn wolven voor elkaar. Eigenbelang primeert, het welzijn van anderen totaal onbelangrijk. Tot die conclusie ben ik nog maar eens gekomen. Aanleiding was het artikel in de Standaard van de Oost-Europese bedelaarsbende die in Engeland is opgerold. Kinderen werden ontvoerd, hun beenderen opzettelijk gebroken, want dat bracht meer geld op. Met de opbrengst bouwde de bende zich een heus kasteel. Triestig!

Run Forrest run ! (zondag 11 april)
Na weken van stilte ben ik opnieuw gaan joggen. Het ging me totaal niet, al na een kilometer was ik bekaf. Maar achteraf voelde ik me toch gelukkig. Ik sport weer en om een of andere reden heeft dit een positief effect op mijn gemoedstoestand. Ik straal weer !

Soundtrack bij al dit leed: Mumford and Sons.

Mechelen (zaterdag 10 april)
We zijn er weer eens op uit getrokken met ons vijfjes. Ditmaal zijn we in Mechelen gaan shoppen, eten en drinken. Een namiddagje vol fun en plezier, net als in the good old days.

BHV
Politici zijn net kinderen. Dat bewijst de hele BHV heisa me. Als ik het kon, dan trok ik eens goed aan de oren van de dwarsliggers. Waarom lukt het niet om samen tot een oplossing te komen? Waarom lukt het hen niet het belang van het volk boven hun eigenbelang te stellen? Is dat nu net niet de taak van een politieker? Dit land heeft nood aan goed bestuur, in plaats daarvan krijgen we chaos en ellende. Misschien moeten wij, gewone mensen, onze eigen partij oprichten: partij van en voor het volk. Ja, ik weet het, ik droom graag...

19:48 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mechelen, dagboek, bhv, polen |  Facebook |

12-03-10

Wie zoekt zal niet vinden

Als je me vraagt wat ik de voorbije dagen heb gedaan, dan moet ik jullie het antwoord schuldig blijven. Ik weet het zelf niet. Me suf gepiekerd, dat staat vast. Of het me iets opgeleverd heeft? Niet echt. Vandaar ook de titel van dit postje. Wie zoekt zal niet vinden.

Ik heb me voorgenomen terug te beginnen met mijn dagboekje. Gewoon alle banaliteiten eens op papier zetten, wie weet helpt het. De voorbije dagen heb ik heel wat artikels en magazines gelezen (boeken boeien me even niet meer). Wat ik onthouden heb:

- Het verhaal van de prostituees met aids (zie vorige postjes). Het heeft me enorm aangegrepen te zien hoe het leven van onschuldige meisjes verwoest is, dank zij de 'behoeften' van enkele (perverse) mannen.

- De heisa rond het lappersfortbos. Het heeft me enorm geschokt dat een partij als Groen! zich hierover in stilte hult. Tijd voor een mail naar hun voorzitter? Misschien wel.

- Het verhaal over vloeibare XTC, de partydrug. Hoe gemakkelijk dit wel niet te maken is en hoe gevaarlijk dit wel niet is. Misschien moeten we hier een beetje relativeren? Heeft de jeugd in de jaren 60 ook niet geexperimenteerd met drugs zoals LSD? Met hen is het toch ook goed gekomen, niet?

- De oscars en hoe voorspelbaar alles verlopen is.

Waar ik al lang niet meer wakker van lig: de belgische politiek. Het begint hier in Belgie allemaal absurde vormen aan te nemen. Onze wegen liggen er bij als oostblok-wegen. Asielzoekers krijgen zomaar 500 euro. De onveiligheid in Brussel. etc... Maar dit laat ik bewust aan me voorbij gaan.

Later meer...

13:55 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, krant |  Facebook |

08-01-10

Dagboek: begin van het nieuwe jaar

Ik ben het nieuwe jaar niet zo goed begonnen. Al mijn goede voornemens liggen nu al in de prullebak. Het lijkt wel alsof ik tijd te kort kom. Mediteren heb ik al een tijd niet meer. Gisteren ben ik pas voor de eerste keer dit jaar gaan joggen (en nochtans voelde het zalig aan om door dat sneeuwlandschap te crossen) en ik stop me steeds meer vol met fout voedsel.

Het resultaat: ik voel me moe en lusteloos. Het liefst zou ik de hele dag in bed liggen.

Tijd om me te herpakken dus: gisteren ben ik zoals gezegd weer gaan joggen en ik heb me voorgenomen om vanavond een uurtje te mediteren. Het vettige eten gaat de prullebak in. Tijd voor konijnenvoer...

12:02 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: nieuwe jaar, dagboek |  Facebook |

13-11-09

Dagboek: de man die vrouwen haatte

Zondag 8 november

Het is weer tot een confrontatie met mijn pa gekomen. Ik stond deze ochtend een uur lang op 1 been stokstijf in de tuin mooi te wezen. Voor mij is dit een ideale methode om tot rust te komen en bovendien kon ik zo genieten van een roodborstje dat zich steeds verder in mijn buurt riskeerde.

"Waar is dat goed voor? En trek iets fatsoenlijks aan!" was mijn pa zijn reactie. Ik had inderdaad enkel een slaapkleed aan. Als je je maar genoeg concentreert, dan voel je de kou niet eens.

Maandag 9 november

Vandaag eens gesurft naar hln.be . Ik ben een beetje geschrokken van de vele negatieve reacties die je op die site vindt. Klagen lijkt wel een nationale sport. Afgunst iets wat van de daken geroepen moet worden. Neem nu volgende reacties over het begrip 'vrouw'. Het lijkt wel of sommige mannen zich bedreigd voelen.

Noem mij 10 uitvinders, 10 atleten, 10 helden, denk aan je laatste 10 problemen en bedenkt wie ze oplosten... 99% kans dat het een man is. Kijk ook even naar de luchtvaart, F1, de hulpdiensten, de rijkste mensen, staatshoofden, duidelijk toch?

pfff... en wat dan nog ? vrouwen hebben al veel te veel vrijheden... de dag dat vrouwen straten aanleggen en huizen bouwen, kortom écht hard werk doen, gaan ze mogen doen wat ze willen. Maar dat zal niet zo rap gebeuren denk ik ;-))

Dinsdag 10 november

Vanavond heb ik appelmoes gemaakt. Weet ik meteen wat ik morgen kan eten: kip met currysaus, appelmoes en patatjes. Mijn lievelingseten!

Woensdag 11 november

Tiger got to hunt,
Bird got to fly;
Man got to sit and wonder , "Why, why, why?"
Tiger got to sleep,
Bird got to land;
Man got to tell himself he understand.

12:45 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek |  Facebook |

30-10-09

Er was eens...

Er was eens een meisje dat alleen op cafe een boekje zat te lezen. Ze kreeg van een man aan de toog een glaasje wijn aangeboden, wat ze dankbaar aannam. Andere verzoekjes wees ze gedecideerd van de hand. Blijkbaar een grote vergissing, want het ventje aan de toog begon vervelend te doen.

Genoeg redenen om op te stappen. Alleen werd ze achtervolgd. Ze spurtte naar huis en sloot de voordeur achter zich.

De komende uren werd ze uit haar slaap gehouden door de deurbel, een ritueel dat zich nadien nog regelmatig zou herhalen.

Een bepaalde dag had ze bezoek van een prins op een wit paard en vertelde ze het hele verhaal. Toen die avond de bel weer rinkelde, stormde hij naar beneden...

En sindsdien keerde alle rust weer terug en leefde ze nog lang en gelukkig.

Jammer genoeg ben ik niet de enige vrouw die dit soort dingen meemaakt.

12:31 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dagboek, stalking |  Facebook |

27-10-09

Dagboek - boos

Woensdag 21 oktober

Zowel de Lange Wapper als het tunneltracé zijn naar de prullebak verwezen. Blijkbaar zou zo'n tunnel technisch niet haalbaar zijn. Waarom krijgen we zo'n dingen pas NA het referendum te horen? Is er sprake van manipulatie?

Donderdag 22 oktober

De figuur Lisbeth in 'mannen die vrouwen haten' (Stieg Larsson) fascineert me enorm. Het is dan ook logisch dat ik enorm boos ben geworden na het lezen van de laatste bladzijde. Verder heb ik het gevoel dat het verhaal al mijn energie opslokt. Ik weet het: ik laat me te veel meeslepen door n boek.

Vrijdag 23 oktober

Met zijn allen nog eens samengekomen voor een spirituele sessie. Gaea maakt zich steeds meer zorgen over mijn empathisch vermogen. Volgens haar stel ik me teveel open voor invloeden van buitenaf en zou ik beter af en toe de "deur" dicht houden.

Zaterdag 24 oktober

Ben in mijn eentje het bos in getrokken. Had wat behoefte aan rust.

Zondag 25 oktober

Voor de afwisseling nog eens een woordenwisseling gehad met mijn vader. Hij vindt al dat "heksengedoe" maar niks.

Intussen aan de voorbereiding van Samhain begonnen. Dit jaar is het aan mij en Iphigenia om alles te organiseren.

18:58 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek |  Facebook |

21-10-09

Dagboek: lange wapper en mannen die vrouwen haten

Zaterdag 17 oktober

Het voelt raar aan, je leven zo ver op voorhand te moeten plannen. Ik heb vandaag tickets gekocht voor het concert van U2 eind volgend jaar. Joepie!

Het verslag van het concert van Green Day vind je in een vorig postje.

Zondag 18 oktober

De Antwerpenaar heeft de lange wapper naar de prullebak verwezen. Ik had het niet anders verwacht. Logisch nadenken leert dat een nee-stem het altijd haalt. Hoe het nu verder moet, weet ik niet. Waarschijnlijk nog een tiental jaar in de file staan terwijl onze 'top'-politici het niet eens raken over een alternatief. Of toch wel: het plaatsen van electronische verkeersborden.

Nu, een paar dagen later, hoor ik steeds meer praten over de optie liefkeshoektunnel en de doorsteek naar de E17. Als die er komt, dan loopt er een autostrade boven/onder/door mijn ouderlijk huis. Komt er in het Waasland dan ook een referendum en mogen we dan ook nee stemmen?

Leg toch gewoon een nieuwe tunnel naast de kennedytunnel en maak de ring een beetje breder. Probleem opgelost, voor de helft van de prijs. Of is dat té goedkoop?

's avonds nog een keertje met Bert een stapje in de wereld gezet.

Maandag 19 oktober

Ik ben aan Stieg Larsson's 'mannen die vrouwen haten' begonnen. Het voelt raar aan om een boek van een dood iemand te lezen. Eerste indruk: het duurt lang eer het verhaal op gang komt en daarom had ik veel zin om het na 100blz opnieuw weg te bergen. Uiteindelijk heeft de figuur Lisbeth (een van de hoofdpersonages) me weten te overtuigen.

Wat ik me steeds weer afvraag: waarom duiken hoofdpersonages in een boek steeds weer met elkaar het bed in? Moet dit echt?

18:58 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, stieg larsson, lange wapper, antwerpen |  Facebook |

12-10-09

Dagboek

Vrijdag 12 oktober 2009 - 12u00

Het nieuws over het overlijden van Felice raakt me. Niet omdat ik hem persoonlijk kende of omdat ik hevig fan van hem was. Wel omdat het me doet beseffen dat het leven zo vergankelijk is.

Help ! Ik wil nog niet dood. Er is nog zoveel te doen !!!


Vrijdag 12 oktober 2009 - 18u00

Ik heb voor mezelf wat hapjes klaargemaakt. Het wordt een avondje alleen voor de buis: 'Aanrijding in Moscou' (bespreking volgt nog). Gezellig onder mijn dekentje, Pocahontas naast me. Ook hij krijgt een bordje vol lekkers.

Daarna met een boekje mijn nestje in. Zaaalig !


Zaterdag 13 oktober 2009

Lang geslapen, ik voel me lui.

Toch nog de moed gevonden om mijn appartementje op te ruimen en te strijken. Ook dat moet gebeuren he.

's Avonds in mijn eentje op café. Ik heb me in een rustig hoekje gezet, ook nu weer met een boekje voor mij. Veel rust kreeg ik niet. Blijkbaar is een jong meisje alleen een gemakkelijk slachtoffer. De traktaties zijn leuk, maar jammer genoeg verwacht men altijd iets in ruil: seks. Maar daar heb ik geen zin in.

Zondag 14 oktober 2009 - 13u00

Iets om over na te denken: de natuur is veel krachtiger dan het hele arsenaal atoombommen tesamen. Bombardeer de hele aarde plat en toch zal de natuur zich herstellen. Waarom zich dan druk maken over CO2 en de opwarming van de aarde?

Zondag 14 oktober 2009 - 19u00

Zondag is een dag vol tradities: middageten bij mijn ouders. Ook mijn nonkel, tante en neefje waren er. Afgesproken om woensdag met de kleine (hij is 13 jaar) het bos in te trekken. Samen blaadjes en vruchtjes zoeken en inplakken. Hij moet een werkje maken over de 'week van het bos' en daar help ik dolgraag aan mee.

Maandag 15 oktober 2009 - 16u30

Nog even en we kunnen weer naar huis. Ik voel me moe. Toch denk ik er aan om een eindje te gaan joggen. 10 km en ik voel me (hopelijk) weer top.

19:01 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, felice, aanrijding in moscou |  Facebook |

18-09-09

Wie ben ik? situatie thuis

Mijn doen, laten en denken, is voor een groot stuk het gevolg van de situatie bij ons thuis. Mijn pa is dokter. Hij was bijna nooit thuis. Wou ik hem iets vragen, dan moest ik bij wijze van spreken aanschuiven in de wachtkamer. 

En omdat hij zich daarover schuldig voelt, probeert hij dat te compenseren met... geld. Op dat vlak ben ik met mijn gat in de boter gevallen. Mijn appartementje is er eentje dat hij een aantal jaren terug heeft gekocht. Ik huur het voor een symbolisch bedrag. Ook mijn autootje heb ik van hem gekregen (toen ik afstudeerde): een knalgele Mini.

En ondanks dit extra geld, heb ik me altijd afgezet tegen hem. Ik wou anders worden. Ik wou meer genieten van het leven. Meer aandacht schenken aan de mensen rondom me. Misschien daarom dat we twee uitersten zijn en dat mijn pa me de helft van de tijd niet begrijpt.

Misschien moet ik hem wel dankbaar zijn. Dankzij hem ben ik geworden wie ik nu ben en daar ben ik best tevreden mee.

12:45 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dagboek, pa, thuis |  Facebook |

05-08-09

Iemand n mojito

Beste dagboek,

Ik ben trots op mezelf. Ik ben al twee weken niet met een vent naar bed geweest. Al heeft het lot me een groot stuk daarin geholpen.

Mijn date vorige week sliep liever op de bank. Zou hij homo zijn of zou hij zich schamen voor zijn kleine pietje? Ik weet het niet. Wat ik wel weet: gisteren kwam ik hem tegen op de gang. "Je moet oppassen." wist hij me te vertellen. "Een keertje kom je de verkeerde vent tegen en die profiteert van je dronken toestand. Je hebt geluk gehad dat ik niet zo ben." vervolgde hij.

Mijn reactie: "Misschien wou ik wel een beurt?" Ik liet hem achter met zijn mond vol tanden. Benieuwd of hij komende zaterdag wat gaat proberen (nvdr: we gaan dan uit eten). Ik heb hem genoeg hints gegeven, niet? Waarschijnlijk denkt hij dat ik een grapje maakte.

Over grappig gesproken. Hoe meer ik er over nadenk, hoe minder ik hem nog wil.

Iets totaal anders nu: voorbije vrijdag ben ik met mijn vriendinnen naar de foor in Brussel geweest. We hebben wat rondgeslenterd, een heleboel zoetigheden verorberd en zijn daarna richting centrum afgezakt voor een paar mojito's. Njam njam.

We hebben wat zitten keuvelen / roddelen over het andere geslacht. Ik bespaar je de details. Toeval of niet, maar vandaag las ik in de krant een artikel over het feit dat vrouwen hun vriendinnen soms te veel vertellen: gaande van de nagellak die we kopen tot wat er gebeurt tussen de lakens. Voor mij allemaal heel herkenbaar.

"Is dit wel een goed idee?" zo eindigde het artikel. Op dit moment heb ik zoiets van "waarom niet?". Geenenkel van mijn vriendinnen heeft ooit al mijn vertrouwen beschaamd. Houden zo!

En nu oogjes toe en snaveltjes dicht, nachtzoentje?

11:30 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, intiem |  Facebook |

24-07-09

Daten met een collega (2)

( dagboek, vrijdag 24 juli - 12:00 )
Morgenavond is het zover: mijn date met Gert, mijn collega. Om eerlijk te zijn, ik ben heel nerveus. Gek, want op de werkvloer kunnen we het prima met elkaar vinden. We vullen elkaar probleemloos aan en maken heel wat plezier. Zo veel dat sommige mensen af en toe hun wenkbrauwen fronsen als ze ons bezig zien.
 
Het is vooral de hele situatie die me parten speelt. Stel dat hij dingen voorstelt, die ik niet wil of dat hij andere verwachtingen heeft? Wat blijft er dan nog over van onze werkrelatie?
 
Even meegeven. Ik ben NIET verliefd op hem. Maar wat niet is, kan nog komen.
 
Intussen kwam ik volgend artikel tegen in de krant: 'Seks tussen collega's moet kunnen'. 3/4 van de mensen zou geen probleem hebben met een relatie tussen collega's. Meer nog: 60 procent geeft toe reeds met een collega in bed te zijn gedoken, ook al was er geen liefde tussen beiden.
 
Vrij raar vind ik dat. Ik geloof er niet veel van. Of ben ik blind voor wat er rondom mij gebeurt?
 
(dagboek, vrijdag 24 juli - 16:00 )
Seks met collega's blijft me kennelijk fascineren. Ik ben eens op zoek gegaan. In een ander artikel uit het Nieuwsblad vond ik totaal andere cijfers: 1 op 4 zou seks hebben met een collega. Daarvan doet de helft het af en toe op het werk zelf.
 
Deze cijfers lijken me een stuk realistischer. Niet dat ik ambities heb in die richting.

19:57 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: collega, dagboek, seks |  Facebook |