13-04-10

Zuid-Engeland - Deel 3

Ons tripje naar Zuid Engeland was voornamelijk een gezellig samenzijn. Voor diegenen die meer info willen: we verbleven in Salisbury en van daaruit hebben we de streek verkend. Naast de steenkringen van Stonehenge en Avesbury, zijn we ook richting Bath getrokken. Bezienswaardigheid hier zijn de al bij al nog goed bewaard gebleven Romeinse baden. Indrukwekkend! Zo hebben we even rondgewandeld in het stadje, zijn we daarna op de vlucht gegaan voor de regen en in het pomphuis tot rust gekomen: een indrukwekkende ruimte waar het goed eten is. Het ziet er allemaal nogal chique uit, maar uiteindelijk valt de prijs redelijk mee. De rondwandeling in de romeinse baden zelf, duurde zo'n twee uur. Ik stond perplex!

Nog leuker waren de etentjes in echte engelse pubs. Goedkoop en bovendien kan je erna blijven plakken en verbroederen met de lokale mensen. Daarnaast waren er ook de twee medidatieavonden met ons gastgezin (daarover heb ik al verteld) en de momenten waarop we de natuur introkken en ongegeneerd heks konden zijn. Alleen die verrekte regen he.

Last but not least: op de terugweg richting Eurostar zijn we gestopt in Windsor. Windsor Castle is de verblijfplaats van de queen en is best een bezoekje waard. Ongelooflijk hoe alles daar ingericht is. En dan die rijkdom! Ongezien!!!

De vier dagen dat we daar waren vlogen om. Ik weet 1 ding: ik zou dadelijk willen verhuizen naar Engeland. Die gemoedelijkheid daar spreekt me meer aan dan het negativisme van ons Vlaamse volkje.

To be continued, volgend jaar of zo...

12:00 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid, engeland, windsor castle |  Facebook |

09-04-10

Ons tripje naar Zuid-Engeland (deel 2) - spiritualiteit

druid_stonehenge'Hoe is je tripje naar Zuid Engeland verlopen? Wat moet ik me voorstellen bij een heksenritueel?' zo vroeg een lezeresje van mijn blog me vorige week. Ik moest haar meteen teleurstellen. Het uitstapje naar Zuid Engeland was voor ons in de eerste plaats vakantie, een gezellig samenzijn met ons vijfjes, niet een religieuze uitstap. Misschien had ik op voorhand wat te veel de nadruk gelegd op het hele Stonehenge gebeuren.

Maar om op de vraag terug te komen: een ritueel is voor ons in de eerste plaats een gezellig samenzijn, een feestje met zijn vijven. We praten/filosoferen wat, dansen en zingen én mediteren. Een ideale manier om onze zorgen af te werpen en ons bewustzijn te verruimen. Om zoiets in het openbaar te doen, nabij de stenen van Stonehenge, dàt gaat ons wat te ver. Voor je 't weet prijk je in alle glorie op Youtube en dat willen we liever niet. Zeker omdat de 'burning times' nog altijd niet achter de rug zijn. Heksen worden nog altijd vervolgd. Niet verbrand, maar wel in een hoekje geduwd en belachelijk gemaakt.

Bovendien voelde Stonehenge niet echt aan als een heilige plaats. De magie is door de eeuwen heen verloren gegaan. Vandaar dat we Ostara niet in Stonehenge maar in Avesbury gevierd hebben. Onder ons vijfjes gezellig in de regen :) . Ik vond het daar magischer en echter dan de beroemde stenen een paar km verderop.

De omgeving van Salisbury (waar we verbleven in een bed and breakfast) heeft me letterlijk kippevel gegeven. Zo herinner ik me nog goed die zonnige vrijdagnamiddag. We waren onderweg met de auto. Ik zat achter het stuur, want de andere meiden durfden het niet aan, zo aan de verkeerde kant van de weg rijden. Mij ging het makkelijk af. Meer nog, het leek wel alsof ik het al jaren deed. Volgens mij was ik in een vorig leven brits. No joke.

Goed, we waren dus onderweg met de auto, toen plots de ene rilling na de andere door mijn lijfje trok. Het voelde aan als kortsluiting in mijn hersenen. Ik had mezelf niet meer onder controle en moest de wagen aan de kant van de weg parkeren. Volgens Gaea ging het hier om een magisch veld, een energetisch geladen plek. En wie ben ik om haar tegen te spreken ?

Avesbury

Maar het leukst waren de avonden tesamen met ons gastgezin en de andere gasten. Zo kwam de eerste avond Stonehenge ter sprake. Grappig was om Patrick (de gastheer) te horen praten over hippies (ipv heksen en druiden). Toen hij het doel van onze trip hoorde rolde hij met zijn ogen. Hij daagde ons uit tot een spirituele avond tesamen met zijn andere gasten.

De avond erna zaten met onze trommeltjes en Cybele's gitaar samen in de ontbijtruimte. De tafels waren opzij geschoven, op de grond lagen kussentjes. Het werd een avond vol dans, gelach en gepraat. We probeerden onze meditatie technieken uit op andere mensen, lieten hen meezweven naar een droomwereld en gaven ons over aan opzwepende muziek. Onze eerste keer samen met publiek en het viel goed mee. Jezelf zo kwetsbaar opstellen en vertrouwen dat anderen het goed met je voorhebben, dat doe je niet elke dag...

Heel leerrijk ook, want zo konden we op een andere manier bepaalde thema's benaderen: geest leegmaken door te mediteren en dan samen antwoorden verzinnen op vragen ivm het hoe en waarom van Stonehenge.

Wat is stonehenge? een steencirkel
Waarvoor dienen ze? religieuze rituelen
Vanwaar komen de stenen? Wales
Hoe zijn ze ter plaatse geraakt? zelfgemaakte sleden
Wie liet ze overkomen? De opperpriester
Waarom? Als teken van zijn macht
Wie aanbad hij? De zon en maan

En zo ging dit vraag en antwoord spelletje urenlang door, tot midden in de nacht. Het begon allemaal met nuchtere antwoorden (zoals hierboven), maar al gauw kwamen we in een fantasiewereld terecht. Zo beschreef ieder van ons wat voor kleren hij aan had, de gevoelens die hij koesterde ten op zichte van de hogepriesteres, de rituelen die hij onderging, etc... En om het nog leuker te maken, speelden we het allemaal na. Een stoere Engelse bink die je voeten kust en je vereert als godin, je maakt het niet elke dag mee :)

12:15 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ostara, stonehenge, 2010, avesbury, salisbury |  Facebook |

31-03-10

Tripje naar Stonehenge (deel 1)

Ik voelde me net een godin, daar in Zuid-Engeland. Het leek wel alsof de tijd stilgestaan had en we ons weer in de Oertijd bevonden, zo'n 5000 jaar geleden. Hogepriesteres Aidin staat op een hoge heuveltop en ziet hoe haar onderdanen enorme stenen mijlenvel voortslepen. Het moet iets onwerkelijks zijn geweest. Waarom slepen duizenden mensen zo'n grote stenen voort en waarom plaatsen ze die dan in een perfecte cirkel, zodat ze een exacte weergave zijn van het wiel van het jaar? Is het een soort kerk? Een uiting van macht? Niemand die het weet...

Doorheen de tijd zijn een groot aantal ervaringen en gewoontes verloren gegaan. Recentere generaties braken het bouwwerk half af en gebruikten de stenen voor de bouw van huizen en kerken. Nu staat de steencirkel er wat verloren bij. De magie is verdwenen. Ook al herdenken wij heksen en druiden nog elk jaar de zonnewende en equinox, met magie heeft het wat mij betreft niks meer te maken. Het gevoel dat de hogepriesteres Aidin moest hebben gehad zoveel jaar geleden, is nu compleet verdwenen. Aidin is nu Mieke geworden en Mieke is een beetje ontgoocheld. Alleen als ze haar ogen sluit is Aidin er weer... Herinneringen zweven nog rond, maar ze zijn door commercie verdreven. Stonehenge is niet meer.

19:44 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: equinox, stonehenge |  Facebook |

27-03-10

Equinox @ Stonehenge, een woordje uitleg

13:56 Gepost door Mieke in Ostara, Reportage | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stonehenge, equinox, docu |  Facebook |

25-03-10

Lente equinox @ Stonehenge (2010)

Ziehier de reden waarom ik niet zo te vinden was voor het lentefeestje in Stonehenge. Een druide die zijn ding doet voor de camera is wat mij betreft een kwakzalver. Drukdoenerij in bijzijn van anderen heeft volgens mijn bescheiden mening niks met ons geloof te maken...

12:45 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stonehenge, ostara, equinox, 2010 |  Facebook |

24-03-10

Een woordje uitleg over Ostara

The Wheel of the Year turns once more,
and the vernal equinox arrives.
Light and dark are equal,
and the soil begins to change.
The earth awakes from its slumber,
and new life springs forth once more.

De dagen beginnen weer te lengen, de natuur komt tot leven en het begint weer te kriebelen in onze buikjes. De lente is in het land! En dat moet gevierd worden. Eeuwenlang hielden volkeren grootse lentefeesten. Wij heksen noemen dit feest Ostara.

Ostara of de lente-equinox is een feestdag die gevierd wordt bij het begin van de lente op het moment dat dag en nacht even lang duren. Dit jaar was dit 20 maart. Ostara is genoemd naar de germaanse godin Eostre.

Geloof het of niet, maar het kerkelijke paasfeest is van dit 'heidens' feest afgeleid, al zal je geen enkele geestelijke dit toegeven. In deze context is Jesus niets meer of minder dan de zonnegod die hergeboren wordt.

Ook het paasei en de paashaas vinden hun oorsprong in heidense tradities. Eieren en hazen worden namelijk gezien als het symbool van de vruchtbaarheid. De link met de natuur die weer tot leven komt, is gauw gelegd, niet?

The sun draws ever closer to us,
greeting the earth with its welcoming rays.
Light and dark are equal,
and the sky fills with light and warmth.
The sun warms the land beneath our feet,
and gives life to all in its path.

Ostara is de tijd dat alles in balans is, niet alleen de natuur, maar ook onze geest. Vergelijk het met een soort Yin / Yang. Elk ritueel zal daarom ook een weerslag zijn van dit evenwicht.

Daarnaast voelen we onze energie toenemen. We werpen het donkere en negatieve dat de winter heeft gebracht van ons af en genieten met volle teugen van de eerste zonnestralen. Tijd om weer te dansen en te springen en vol overgave de toekomst tegemoet te treden. Tijd voor een lenteschoonmaak en onze geest te zuiveren.

           Spring has come! For this, we are thankful!
The Divine is present all around,
in the cool fall of a rain storm,
in the tiny buds of a flower,
in the down of a newborn chick,
in the fertile fields waiting to be planted,
in the sky above us,
and in the earth below us.
We thank the universe* for all it has to offer us,
and are so blessed to be alive on this day.
Welcome, life! Welcome, light! Welcome, spring!

19:14 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ostara |  Facebook |

20-03-10

Happy ostara !

ostara

10:30 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-10

Equinox @ Stonehenge en omgeving

Moslims gaan naar Mekka, heksen trekken naar Stonehenge, een van de meest bekende steencirkels ter wereld. Op die plaats de equinox of begin van de lente vieren, dat lijkt me het summum wat een mens kan meemaken. Alleen vrees ik dat door de drukte de magie verloren zal gaan.

Voor ons wordt het een vijfdagen-durende spirituele reis. Bedoeling is de buurt te doorkruisen, magie op te snuiven en tot inkeer te komen. Niet Stonehenge, maar wel Avebury lijkt me de place to be. Toen ik foto's zag van laatstgenoemde locatie, begon mijn hele lijfje te trillen. aveburyEen energieimpuls die ik maar zelden meemaak.

 

Verder op ons 'to do'-lijstje:

- De white horses: enorme afbeeldingen van paarden die in de heuvels getekend werden.

- Silbury hill, een oud graf

- Cheddar Gorge

- Gold hill

Achteraf zal ik uitvoerig verslag uitbrengen van onze belevenissen. Spannend !!!

12:30 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (1) | Tags: avebury, stonehenge, engeland, equinox, ostara |  Facebook |

16-03-10

Ostara

Winter's barrenness has subsided,
From the death of Winter
Spring's new life.

Spring is coming to the land,
The days grow longer,
Warm breezes begin to stir.

All around us we see signs -
The growing things are beginning anew.

It's the resurrection of the dance of life.
The dance of the stems and stalks
As they push forth from the Earth.

It is the season of creation.
Growth has turned outward,
The land has become fertile again.

The Earth is caressed by
The loving touch of the Mother,
Where her hand passes.

Atoms twine together to create growth.
Buds burst open.
Leaves and vines unfurl.

She creates a vision of the green beauty.
Beauty so breath-taking after
The dark solitude of Winter.

It is this vision that we celebrate
On her day of Ostara
The world recreating itself--


Returning from the death of Winter,
Into the new life of Spring
Through the love of the Goddess.

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spring, pasen, ostara, equinox |  Facebook |