24-09-10

Mabon: uitstapje naar Doel

doel.jpgGeen U2 concert voor ons vorige woensdag. Wel een uitstapje naar Doel, het spookdorpje in het antwerpse havengebied. Mabon you know. We dwaalden door verlaten straten, langs afgebroken of ingevallen huizen. Niet zo veraf zie je aan de ene kant de koeltorens van de kerncentrale en aan de andere kant de reusachtige containerschepen. Poldergrond is vervangen door een dor woestijnlandschap (het opgespoten land) met daarachter een boel industrie. Het heeft iets onwerkelijks. Eigenlijk deed het me denken aan 'the road', die post-apocalyptische film.

De atmosfeer die er heerst is duister en triestig. Het is een omgeving waarin je volledig los komt van dit aardse bestaan. Het doet je tevens beseffen dat het de verkeerde richting opgaat met ons wereldje. De natuur wordt volledig leeggeplunderd. Destructief gaat men te werk. En hoe meer je er over nadenkt, hoe duidelijker het wordt dat de mens een parasiet is die de aardbol overwoekert. Lang kan dit niet meer doorgaan. Dat voel je gewoon. Geloof me, ooit worden we uitgeroeid (als we het zelf al niet doen) en begint de hele levenscyclus weer overnieuw. Duistere gedachten die je niet echt vrolijk maken, ik weet het.

Maar goed, na de zelfreflectie was er nog uitgebreid de tijd voor leukere dingen: het oproepen van de universele oerkracht waarvan we allemaal deel uitmaken. Onze locatie: een rustig plaatsje tenmidden van deze woesternij. Geen pottekijkers! Onze methode:  Een heus vuurtje (meestal beperken we ons tot kaarsen), wat drank en andere genotsmiddelen. Niet te vergeten: een drum-cirkel, een boel gebeden en rituelen... Voeg daarbij een stralend zonnetje én 's avonds een volle maan en je weet dat dit een unieke ervaring was.



12:22 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mabon, doel, spookdorp |  Facebook |

23-09-10

Mabon blessings !

mabon2.jpg

14:15 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mabon, blessing, equinox, autumn |  Facebook |

21-09-10

De mythe van Osiris

Een van de goden die tijdens Mabon vereerd worden is Osiris, een godheid uit de Egyptische mythologie. Hij was de zoon van Geb (aarde) en diens zuster Noet (hemel). Hij werd de eerste koning van oud-egypte. Zijn vrouw was Isis, tevens zijn zuster.

Osiris was de god van de wederopstanding en vruchtbaarheid, zijn festivals (die plaatsvonden rond het zaai- en oogstfeest) werden vaak omringd door vruchtbaarheidsrituelen waar graan een grote rol speelde. Daarnaast was hij ook heerser over het Rijk der Doden. De Egyptenaren geloofden dat hij in een paleis in het westen zetelde, waar de doden eerst doorheen moesten. Hij was er opperrechter, bijgestaan door 42 helpers. Bij iedere doorgangspoort stonden Osiris dienaren met dierenkoppen, die de doden op de proef stelden, zoals beschreven in het Egyptisch dodenboek het Amdoeat. Bij de doortocht van het 6de en 7de uur kwam de dode aan bij de troon van Osiris. Hier zou zijn hart gewogen worden tegen de Veer van de Waarheid. Als de dode een goed leven had geleid, was het hart lichter en mocht hij van Osiris het Jaroeveld betreden, het Egyptische hiernamaals. Als het hart echter zwaarder was dan de veer, door alle zonden, werden het hart en de dode door een monster, de Verslinder, opgegeten.

Roem wekt afgunst op: in dit geval was het diens broer Seth die Osiris ten val bracht. Terug van één van zijn reizen werd Osiris, onder aanvoering van zijn broer Seth, door 72 samenzweerders op een feestmaal onthaald. Tijdens dit maal toonde Seth een prachtige, rijk versierde kist. Nadat iedereen de kist had bewonderd beloofde Seth de kist te schenken aan degene die erin paste. Daarop gingen zij allen om beurten in de kist liggen; niemand paste. Toen het Osiris' beurt was stapte hij in de kist en strekte zich erin uit. De kist had precies zijn maat. De samenzweerders dromden om de kist samen, spijkerden de deksel vast en wierpen de met lood overgoten kist in de Nijl. Toen Isis hoorde wat haar echtgenoot was overkomen, sneed zij één van haar lokken af en kleedde zich in rouwgewaden.

Na Osiris dood regeerde Seth als een wrede heerser over Egypte. Isis vluchtte en verborg zich in de delta van de Nijl. Intussen was de kist met het lichaam van Osiris door de golven op de kust van Byblos geworpen. Een jonge ceder omsloot haar en groeide uit tot een prachtige, grote boom. De koning van Byblos bewonderde de boom, hakte hem om en stutte met de stam het dak van zijn paleis.

Goden en demonen verspreidden dit bericht en zo kwam het Isis ter ore. Om ervoor te zorgen dat zij -een godin-, het paleis binnen kon komen, verzon Isis een list. Zij ging naar Byblos en zette zich neer aan de voet van een bron. Ze sprak met niemand, maar omringde de dienaressen van de koningin met zorg; zij vlocht hun haren en balsemde hun huid met de geur die zij zelf verspreidde. Toen de koningin haar dienaressen zag liet zij Isis komen en nam haar in dienst. Zij kreeg als taak de baby van de koningin te verzorgen. 's Nachts veranderde Isis zich in een zwaluw en vloog zij om de pilaar met het lichaam van Osiris. Door de koningin bespied werd Isis' ware aard bekend. Bang een godin te hebben beledigd, bood de koningin Isis aan iets uit het koninkrijk tot het hare te maken. Isis koos de grote, met houtsnijwerk versierde, cederhouten pilaar van het paleis en hakte deze met volle kracht doormidden. In de pilaar zat de kist met het lichaam van Osiris. Zij plaatste de kist in een boot, nam de oudste zoon van de koning mee en voer weg. Tegen de morgen stak er over de rivier de Phaidros een gure wind op; Isis ontstak in toorn en liet het water van de rivier in haar bedding verdampen. In een verlaten streek aangekomen opende zij de kist en kuste haar overleden echtgenoot. De zoon van de koning keek toe, maar in haar toorn wierp Isis hem een verschrikkelijke blik toe. Het aanzien hiervan was hem te veel en hij stierf. Isis verborg de kist met het lichaam van Osiris in het riet van de Nijl.

Jagend, bij het licht van de maan, vond Seth de kist. Hij sneed het lichaam in 14 stukken en verspreidde deze over de Nijl. Toen Isis de lege kist ontdekte deed zij haar uiterste best de verspreide lichaamsdelen weer te vinden. Zij vond ze allemaal, op één na: zijn mannelijk lid. Het symbool van zijn vitaliteit was verloren. Met behulp van haar toverkracht slaagde zij erin hem een kind, Horus, te laten verwekken. Na zijn geboorte verborg zij Horus nabij Boeto in de moerassen van de delta van de Nijl waar hij op magische wijze door 7 giftige schorpioenen werd beschermd. Bij Osiris teruggekomen balsemde en mummificeerde Isis haar echtgenoot en zo verkreeg Osiris, door Ra voorbestemd als Koning der Doden, het eeuwige leven.

Nadat Horus volwassen was geworden bezocht hij Seth en eiste als rechtmatige opvolger de troon op. Seth verwierp de eis. Na een lange strijd versloeg hij zijn oom en volgde Horus zijn vader Osiris op als Koning der Levenden.

(bron: wikipedia)

16:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: osiris, mythe, mabon |  Facebook |

20-09-10

Mabon, balans

Mabon is eigenlijk een duaal feest. Enerzijds is het een tijd van overvloed. We hebben net de zomer achter de rug, zitten weer vol energie en zijn vrolijk en blij. Anderzijds heeft het ook een duistere kant. Nog even en het is weer winter. Duisternis staat voor de deur, of we dat nu willen of niet... Maw: het komt er op aan een balans te vinden tussen wit en zwart én vooral te proberen om het duistere toch nog positief te bekijken.

Equal hours of light and darkness
we celebrate the balance of Mabon,
and ask the gods to bless us.
For all that is bad, there is good.
For that which is despair, there is hope.
For the moments of pain, there are moments of love.
For all that falls, there is the chance to rise again.
May we find balance in our lives
as we find it in our hearts.

16:22 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mabon, prayer, balance |  Facebook |

Mabon, een introductie

oogst.jpg23 september is het weer Mabon, voor ons een feestdag. Het is de dag waarop dag en nacht even lang zijn (herfstequinox). We kijken terug naar de voorbije zomer en bereiden ons voor op de lange winter. Het is een tijd vol rijkdom. De oogst is binnengehaald, het jachtseizoen begonnen. Nog een laatste keer doen we ons te goed aan een heus feestmaal: wijn, fruit en een boel vruchten zijn overvloedig aanwezig.

Mabon is niet alleen een typisch heksenfeest. Een boel culturen hebben de oude tradities overgenomen en kennen een gelijkaardig feest. De romeinen bijvoorbeeld eerden Bacchus, de grieken kenden Dionysus. In meer recentere tijden (middeleeuwen) sprak men van de 'green man', een typisch mannelijk gezicht dat verborgen zat achter de groene bladeren van een eik. De eik is inderdaad hèt symbool van de herfst-equinox. Het is een boom die symbool staat voor kracht en macht. Het symbool van duurzaamheid en doorzettingsvermogen. Vandaar dat de eik vroeger gezien werd als iets heiligs. Denk in dit verband bijvoorbeeld aan de stripboeken van Asterix en Obelix, waar de druide in een eik klimt om maretak te oogsten met zijn gouden hakmes. Ook nu nog kent men zogenaamde oogstfeesten. Een bekend voorbeeld hiervan zijn de Okoberfesten in Munchen (die eind september plaats vinden).

22-09-09

Feestdag : Mabon

Vandaag is het een feestdag voor mij: Mabon. De dag waarop dag en nacht even lang duurt. De ideale gelegenheid om af te rekenen met de duistere invloeden uit het verleden en uit te kijken naar de "bright side of life". Tijd ook om onze dankbaarheid te tonen voor al het goede dat moedertje aarde voortbrengt. Niet alleen letterlijk de oogst qua gewassen, maar ook figuurlijk de oogst in werk, liefde en geluk.

Niet zomaar iets om even bij stil te staan. Bij ons (ons = de bende van 5) hangt er een heleboel rituelen aan vast. Meestal trekken we er op uit en zoeken we ons een rustig plekje middenin de natuur. Het begint allemaal met het inrichten van een altaartje. Nadruk hier ligt op versieringen in de herfstkleuren en het aansteken van een zwarte en witte kaars, symbool voor licht en duisternis.

Count Your Blessings. Een voor een staan we even stil bij enkele positieve gebeurtenissen uit het voorbije jaar. Door dit te doen, leg je de nadruk op die dingen die het leven de moeite waard maken. Think positive.

Opwekken van energie. 'Muziek' maken met onze trommeltjes en dansen. Omstaanders niet toegelaten :)

Mijn lievelingsmoment: het vertellen van een verhaal. Waarschijnlijk dat van de droevige dolende Godin.

Honour the darkness.
The land is beginning to die, and the soil grows cold.
The fertile womb of the earth has gone barren.
As Persephone descended into the Underworld,
So the earth continues its descent into night.
As Demeter mourns the loss of her daughter,
So we mourn the days drawing shorter.
The winter will soon be here.

In her anger and sorrow, Demeter roamed the earth,
And the crops died, and life withered and the soil went dormant.
In grief, she traveled looking for her lost child,
Leaving darkness behind in her wake.
We feel the mother's pain, and our hearts break for her,
As she searches for the child she gave birth to.
We welcome the darkness, in her honor.

Six months of light, and six months of dark.
The earth goes to sleep, and later wakes again.
O dark mother, we honor you this night,
And dance in your shadows.
We embrace that which is the darkness,
And celebrate the life of the Crone.

Blessings to the dark goddess on this night, and every other.

Demeter, Inanna, Kali, Tiamet, Hecate, Nemesis, Morrighan.
Bringers of destruction and darkness,
I embrace you tonight.
Without rage, we cannot feel love,
Without pain, we cannot feel happiness,
Without the night, there is no day,
Without death, there is no life.
Great goddesses of the night, I thank you.


En eindigen doen we met een feestmaal.

Het klinkt allemaal banaal als je het op papier zit, maar voor ons is het een way of life.

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mabon |  Facebook |