02-03-11

Heks zijn : veel meer dan enkel een modetrend...

Heksen zijn anders. Niet omdat we een Godin aanbidden en ons leven afstemmen op de maanstanden. Wel omdat we in onze eigen wereld leven, apart van wat algemeen als mainstream beschouwd wordt. We denken anders en zijn ons bewust van wat rondom ons gebeurt.

In dat opzicht verschillen we van de Wicca-adepten die dwepen met hekserijen, louter omdat dat cool is en omdat ze het zo in films hebben gezien.

Heksen zijn mensen die zich buiten de maatschappij opstellen, er niet meer aan willen deelnemen. We verachten onze westerse beschaving omdat ze de natuur vergiftigt. We weigeren deel te nemen aan een samenleving waar rijkdom en macht centraal staat. Die zich verrijkt terwijl de hele wereld ten onder gaat aan oorlog, armoede en onrechtvaardigheid. We staan afkerig t.a.v. de kerk omdat ze schijnheilig is. Ze verkondigt een geloof dat discrimineert, vervolgt en onderdrukt.  We huiveren van rationeel/wetenschappelijk denken omdat het emoties en fantasie verdringt... We verheerlijken emoties omdat we er voor kiezen écht te leven.

Verantwoordelijkheidszin
Heksen zijn verantwoordelijk voor hun doen en laten, voor de keuzes die ze maken. We geven anderen nooit de schuld van dingen die we zelf gedaan hebben of van woorden die we gesproken hebben. En dat gaat ver. Geen "Ik voel me slecht omdat hij me verlaten heeft."

Natuur
Heksen hebben eerbied voor de natuur. Alles is heilig voor ons (planten, dieren, aarde, lucht, water, etc...). Het komt er maw op neer dat we in harmonie met onze omgeving moeten leven. We passen we ons aan aan de verschillende cycli (seizoenen, maanstanden, etc). Zo zullen we stil en inactief blijven wanneer dit nodig is. Soms zullen we actie ondernemen  tegen hen die de natuur vernielt.

Oog hebben voor onze schaduwkant
We moeten de negatieve aspecten van het leven onder ogen durven zien. Dit heeft zowel betrekking op ons innerlijke als op onze omgeving. Het is niet altijd rozegeur en maneschijn. Het komt er op aan de realiteit te aanvaarden zoals ze is: onze eigen pijn, angst, woede, ... Het komt er op aan om negatieve aspecten om te buigen tot iets positiefs.

Leven
Te veel mensen laten zich leven. Ze volgen gedwee regels en voorschriften en laten zich beinvloeden door advies van anderen zonder te beseffen wat ze doen of wie ze volgen. We moeten ons bewust worden van onszelf. Weten waarom we iets doen. Enkel zo kunnen we de gevolgen van ons handelen inschatten en dragen. "An ye harm none, do as ye will".

Vrij zijn
We moeten zelf handelen en zelf denken, los van bepaalde opvattingen en gewoontes. Dit houdt ook een emotionele vrijheid in. Bijvoorbeeld in een relatie je NIET onderwerpen aan de ander.

Geloven
Niet in een godsdienst of bepaalde opvatting, wel in jezelf en in het universum waarvan we deel uitmaken. "The moment one definitely commits oneself, then Providence moves as well…. Whatever you can do or dream you can do, begin it. Boldness has genius, power and magic in it." (Goethe)

Je bewust worden van de werkelijkheid
Mensen beperken hun eigen werkelijkheid tot hun nabije omgeving. Het is een wereld die ze kunnen ervaren, ruiken, voelen en zien. Heksen aanvaarden de oneindigheid van onze wereld. We aanvaarden dat er meer is dan wat we nu ervaren. We hebben oog voor het onverklaarbare en proberen onze grenzen te doorbreken.

Magie
Waarschijnlijk het meest tot de verbeelding sprekend element van ons heks zijn. Magie is veel meer dan tot rust komen, mediteren en/of proberen tevreden te zijn met je leven. Magie is iets waar je je hele leven aan werkt. Magie is een methode om de nieuwe werkelijkheid tot leven te roepen. Het is een machtig maar moeilijk te hanteren middel. Uiteindelijk doel is onszelf opnieuw te scheppen om zo tot spritituele perfectie te komen. Een schijnbaar onmogelijke taak. Een taak die zich over verschillende mensenlevens uitspint.

( gebaseerd op  "How to Become a Witch - The Path of Nature, Spirit & Magick",  By:  Amber K, Azrael Arynn K )

16:01 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (0) | Tags: witch, heks, basisprincipes, geloof |  Facebook |

03-02-11

Imbolc blessings !

imbolc.JPG

12:42 Gepost door Mieke in Book of shadows, Imbolc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: imbolc, blessing |  Facebook |

01-02-11

Imbolc, het lichtfeest

Imbolc, lichtfeestMorgen vieren we Imbolc, het lichtfeest.

Het is februari en ieder van ons is de winter meer dan beu. Vol ongeduld kijken we uit naar de nakende lente. Nog even volhouden...  Misschien tijd voor een feestje?

Imbolc ofte Oimelc is de feestdag die tussen de winter sollistice en de lente equinox ligt. Voor velen is dit het moment om vol verwachting uit te kijken naar de wedergeboorte, de lente. Tijd om de godin Brighid te eren.

Brighid ofte "the bright one" is de godin de van het vuur (de warmte). Niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk: we hebben het in dit geval over de passie en/of liefde die in ieder van ons broeit. Vandaar dat we ook nu nog als Valentijn vieren. De kleur rood die tijdens valentijn overvloedig aanwezig is, is eigenlijk een verwijzing naar de opgaande zon (de wedergeboorte) en/of bloed als teken van nieuw leven. Zo zie je maar, bijna al onze hedendaagse gewoontes, hebben hun oorsprong in heidense tradities.

Bride of the earth,
sister of the faeries,
daughter of the Tuatha de Danaan,
keeper of the eternal flame.
In autumn, the nights began to lengthen,
and the days grew shorter,
as the earth went to sleep.
Now, Brighid stokes her fire,
burning flames in the hearth,
bringing light back to us once more.
Winter is brief, but life is forever.
Brighid makes it so.

20:07 Gepost door Mieke in Book of shadows, Imbolc | Permalink | Commentaren (0) | Tags: imbolc, lichtfeest |  Facebook |

05-11-10

Samhain - dodenherdenking in Verdun

Samhain ligt alweer een tijdje achter ons. Ook dit jaar was het een mengeling van amusement, bezinning en herdenking. 1 november ofte nieuwjaar (voor ons toch) is immers het ideale moment om in contact te treden met de doden, hen te herdenken en te eren. En waar kan men dat beter dan op een plaats die de geschiedenis is ingegaan als het centrum van dood en verderf? Verdun dus. Hier stierven tijdens wereld oorlog 1 honderdduizende mensen in een zinloos en uitzichtloos gevecht.

ornes.jpg

De hele omgeving van Verdun ligt zo'n honderd jaar na de feiten nog altijd bezaaid met kraters. In de weide omgeving tref je ontelbare oorlogskerhoven aan, maar het indrukwekkends is toch het Ossuarium ofte het knekelhuis. Het herbergt de skeletten en schedels van 130 000 (!!!) omgekomen soldaten. En alsof dat nog niet genoeg is, ligt de hele streek bezaaid met half verwoeste bunkers en kapotgeschoten dorpjes. Ornes bijvoorbeeld werd als vernield dorpje in stand gehouden en is thans niet meer dan enkele ruines...

ossarium.JPG

Het mag duidelijk zijn dat deze streek voor ons de ideale plek was om tot bezinning te komen. We hebben dat weekend uitvoerig gepraat over leven en dood. Vooral het besef dat het allemaal plots gedaan kan zijn doet me huiveren. Ik wil nog zoveel meemaken!!! We hebben het voorbije weekend enorm veel bezocht, hebben seances en rituelen gehouden op 'ongewone' plaatsen (bijvoorbeeld de kapotgeschoten kerk in Ornes) en daarnaast (het klinkt raar) ons enorm geamuseerd. Het is altijd leuk op samen met hartsvriendinnen aan tafel te zitten voor een uitvoerig maal.

Samhain is de dag waarop de wereld van levenden en doden het dichtst bij elkaar staan. De deuren met de onderwereld staan op een kier. Dit meemaken op een plaats die zo doordrengt is met dood en verderf, is dan ook een unieke en niet te beschrijven ervaring.

11:44 Gepost door Mieke in Book of shadows, Samhain | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verdun, wereldoorlog, samhain |  Facebook |

30-10-10

Happy Samhain !!!

Happy_Samhain.jpg

12:36 Gepost door Mieke in Book of shadows, Samhain | Permalink | Commentaren (0) | Tags: samhain |  Facebook |

28-09-10

Drum cirkel

Gisteren vroeg iemand me wat een drumcirkel is (nav een van mijn vorige postjes). Eigenlijk is het antwoord redelijk simpel en logisch. Het betreft een samenkomst waarbij je in een cirkel gaat zitten om samen te drummen.

Misschien iets concreter?

In ons geval is het drummen onderdeel van een ritueel. We gaan dan in een cirkel zitten rond een vuur (kaars of vuurkorf). Door te trommelen proberen we tot een soort trance of bewustzijnsverruiming te komen. Meestal zingen of dansen we er bij. Bovendien wisselen we dikwijls af met spreuken / gedichten of verhalen...


In feite ga je energie en emoties opwekken en kanaliseren. Je probeert je volledig los te maken van alle dagdagelijkse zorgen en geef je volledig over aan de hartslag van de Godin. Want de drum is een oertaal die iedereen aantrekt en raakt. Het is een intense ervaring waarbij alle gevoelens die in je zitten naar de oppervlakte komen. Tot zover de theorie :)

Je vertrekt van een basisritme (hartslag) en daarbij ga je naargelang de omstandigheden improviseren. Het komt er op aan je volledig te laten gaan. Niet echt iets vanzelfsprekends. Ik weet nog hoe ik de eerste keren er verkrampt bij zat en amper iets durfde. Belangrijk is dat je vertrouwen hebt in de mensen rond je en dat je op je bek durft gaan. Zomaar roepen wat in je opkomt, zomaar als een "gek" staan dansen... ik wil het jullie eens zien doen. En neen, naakt zijn is geen must ;)

24-09-10

Mabon: uitstapje naar Doel

doel.jpgGeen U2 concert voor ons vorige woensdag. Wel een uitstapje naar Doel, het spookdorpje in het antwerpse havengebied. Mabon you know. We dwaalden door verlaten straten, langs afgebroken of ingevallen huizen. Niet zo veraf zie je aan de ene kant de koeltorens van de kerncentrale en aan de andere kant de reusachtige containerschepen. Poldergrond is vervangen door een dor woestijnlandschap (het opgespoten land) met daarachter een boel industrie. Het heeft iets onwerkelijks. Eigenlijk deed het me denken aan 'the road', die post-apocalyptische film.

De atmosfeer die er heerst is duister en triestig. Het is een omgeving waarin je volledig los komt van dit aardse bestaan. Het doet je tevens beseffen dat het de verkeerde richting opgaat met ons wereldje. De natuur wordt volledig leeggeplunderd. Destructief gaat men te werk. En hoe meer je er over nadenkt, hoe duidelijker het wordt dat de mens een parasiet is die de aardbol overwoekert. Lang kan dit niet meer doorgaan. Dat voel je gewoon. Geloof me, ooit worden we uitgeroeid (als we het zelf al niet doen) en begint de hele levenscyclus weer overnieuw. Duistere gedachten die je niet echt vrolijk maken, ik weet het.

Maar goed, na de zelfreflectie was er nog uitgebreid de tijd voor leukere dingen: het oproepen van de universele oerkracht waarvan we allemaal deel uitmaken. Onze locatie: een rustig plaatsje tenmidden van deze woesternij. Geen pottekijkers! Onze methode:  Een heus vuurtje (meestal beperken we ons tot kaarsen), wat drank en andere genotsmiddelen. Niet te vergeten: een drum-cirkel, een boel gebeden en rituelen... Voeg daarbij een stralend zonnetje én 's avonds een volle maan en je weet dat dit een unieke ervaring was.



12:22 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mabon, doel, spookdorp |  Facebook |

23-09-10

Mabon blessings !

mabon2.jpg

14:15 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mabon, blessing, equinox, autumn |  Facebook |

21-09-10

De mythe van Osiris

Een van de goden die tijdens Mabon vereerd worden is Osiris, een godheid uit de Egyptische mythologie. Hij was de zoon van Geb (aarde) en diens zuster Noet (hemel). Hij werd de eerste koning van oud-egypte. Zijn vrouw was Isis, tevens zijn zuster.

Osiris was de god van de wederopstanding en vruchtbaarheid, zijn festivals (die plaatsvonden rond het zaai- en oogstfeest) werden vaak omringd door vruchtbaarheidsrituelen waar graan een grote rol speelde. Daarnaast was hij ook heerser over het Rijk der Doden. De Egyptenaren geloofden dat hij in een paleis in het westen zetelde, waar de doden eerst doorheen moesten. Hij was er opperrechter, bijgestaan door 42 helpers. Bij iedere doorgangspoort stonden Osiris dienaren met dierenkoppen, die de doden op de proef stelden, zoals beschreven in het Egyptisch dodenboek het Amdoeat. Bij de doortocht van het 6de en 7de uur kwam de dode aan bij de troon van Osiris. Hier zou zijn hart gewogen worden tegen de Veer van de Waarheid. Als de dode een goed leven had geleid, was het hart lichter en mocht hij van Osiris het Jaroeveld betreden, het Egyptische hiernamaals. Als het hart echter zwaarder was dan de veer, door alle zonden, werden het hart en de dode door een monster, de Verslinder, opgegeten.

Roem wekt afgunst op: in dit geval was het diens broer Seth die Osiris ten val bracht. Terug van één van zijn reizen werd Osiris, onder aanvoering van zijn broer Seth, door 72 samenzweerders op een feestmaal onthaald. Tijdens dit maal toonde Seth een prachtige, rijk versierde kist. Nadat iedereen de kist had bewonderd beloofde Seth de kist te schenken aan degene die erin paste. Daarop gingen zij allen om beurten in de kist liggen; niemand paste. Toen het Osiris' beurt was stapte hij in de kist en strekte zich erin uit. De kist had precies zijn maat. De samenzweerders dromden om de kist samen, spijkerden de deksel vast en wierpen de met lood overgoten kist in de Nijl. Toen Isis hoorde wat haar echtgenoot was overkomen, sneed zij één van haar lokken af en kleedde zich in rouwgewaden.

Na Osiris dood regeerde Seth als een wrede heerser over Egypte. Isis vluchtte en verborg zich in de delta van de Nijl. Intussen was de kist met het lichaam van Osiris door de golven op de kust van Byblos geworpen. Een jonge ceder omsloot haar en groeide uit tot een prachtige, grote boom. De koning van Byblos bewonderde de boom, hakte hem om en stutte met de stam het dak van zijn paleis.

Goden en demonen verspreidden dit bericht en zo kwam het Isis ter ore. Om ervoor te zorgen dat zij -een godin-, het paleis binnen kon komen, verzon Isis een list. Zij ging naar Byblos en zette zich neer aan de voet van een bron. Ze sprak met niemand, maar omringde de dienaressen van de koningin met zorg; zij vlocht hun haren en balsemde hun huid met de geur die zij zelf verspreidde. Toen de koningin haar dienaressen zag liet zij Isis komen en nam haar in dienst. Zij kreeg als taak de baby van de koningin te verzorgen. 's Nachts veranderde Isis zich in een zwaluw en vloog zij om de pilaar met het lichaam van Osiris. Door de koningin bespied werd Isis' ware aard bekend. Bang een godin te hebben beledigd, bood de koningin Isis aan iets uit het koninkrijk tot het hare te maken. Isis koos de grote, met houtsnijwerk versierde, cederhouten pilaar van het paleis en hakte deze met volle kracht doormidden. In de pilaar zat de kist met het lichaam van Osiris. Zij plaatste de kist in een boot, nam de oudste zoon van de koning mee en voer weg. Tegen de morgen stak er over de rivier de Phaidros een gure wind op; Isis ontstak in toorn en liet het water van de rivier in haar bedding verdampen. In een verlaten streek aangekomen opende zij de kist en kuste haar overleden echtgenoot. De zoon van de koning keek toe, maar in haar toorn wierp Isis hem een verschrikkelijke blik toe. Het aanzien hiervan was hem te veel en hij stierf. Isis verborg de kist met het lichaam van Osiris in het riet van de Nijl.

Jagend, bij het licht van de maan, vond Seth de kist. Hij sneed het lichaam in 14 stukken en verspreidde deze over de Nijl. Toen Isis de lege kist ontdekte deed zij haar uiterste best de verspreide lichaamsdelen weer te vinden. Zij vond ze allemaal, op één na: zijn mannelijk lid. Het symbool van zijn vitaliteit was verloren. Met behulp van haar toverkracht slaagde zij erin hem een kind, Horus, te laten verwekken. Na zijn geboorte verborg zij Horus nabij Boeto in de moerassen van de delta van de Nijl waar hij op magische wijze door 7 giftige schorpioenen werd beschermd. Bij Osiris teruggekomen balsemde en mummificeerde Isis haar echtgenoot en zo verkreeg Osiris, door Ra voorbestemd als Koning der Doden, het eeuwige leven.

Nadat Horus volwassen was geworden bezocht hij Seth en eiste als rechtmatige opvolger de troon op. Seth verwierp de eis. Na een lange strijd versloeg hij zijn oom en volgde Horus zijn vader Osiris op als Koning der Levenden.

(bron: wikipedia)

16:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: osiris, mythe, mabon |  Facebook |

20-09-10

Mabon, balans

Mabon is eigenlijk een duaal feest. Enerzijds is het een tijd van overvloed. We hebben net de zomer achter de rug, zitten weer vol energie en zijn vrolijk en blij. Anderzijds heeft het ook een duistere kant. Nog even en het is weer winter. Duisternis staat voor de deur, of we dat nu willen of niet... Maw: het komt er op aan een balans te vinden tussen wit en zwart én vooral te proberen om het duistere toch nog positief te bekijken.

Equal hours of light and darkness
we celebrate the balance of Mabon,
and ask the gods to bless us.
For all that is bad, there is good.
For that which is despair, there is hope.
For the moments of pain, there are moments of love.
For all that falls, there is the chance to rise again.
May we find balance in our lives
as we find it in our hearts.

16:22 Gepost door Mieke in Book of shadows, Mabon | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mabon, prayer, balance |  Facebook |

Mabon, een introductie

oogst.jpg23 september is het weer Mabon, voor ons een feestdag. Het is de dag waarop dag en nacht even lang zijn (herfstequinox). We kijken terug naar de voorbije zomer en bereiden ons voor op de lange winter. Het is een tijd vol rijkdom. De oogst is binnengehaald, het jachtseizoen begonnen. Nog een laatste keer doen we ons te goed aan een heus feestmaal: wijn, fruit en een boel vruchten zijn overvloedig aanwezig.

Mabon is niet alleen een typisch heksenfeest. Een boel culturen hebben de oude tradities overgenomen en kennen een gelijkaardig feest. De romeinen bijvoorbeeld eerden Bacchus, de grieken kenden Dionysus. In meer recentere tijden (middeleeuwen) sprak men van de 'green man', een typisch mannelijk gezicht dat verborgen zat achter de groene bladeren van een eik. De eik is inderdaad hèt symbool van de herfst-equinox. Het is een boom die symbool staat voor kracht en macht. Het symbool van duurzaamheid en doorzettingsvermogen. Vandaar dat de eik vroeger gezien werd als iets heiligs. Denk in dit verband bijvoorbeeld aan de stripboeken van Asterix en Obelix, waar de druide in een eik klimt om maretak te oogsten met zijn gouden hakmes. Ook nu nog kent men zogenaamde oogstfeesten. Een bekend voorbeeld hiervan zijn de Okoberfesten in Munchen (die eind september plaats vinden).

13-04-10

Zuid-Engeland - Deel 3

Ons tripje naar Zuid Engeland was voornamelijk een gezellig samenzijn. Voor diegenen die meer info willen: we verbleven in Salisbury en van daaruit hebben we de streek verkend. Naast de steenkringen van Stonehenge en Avesbury, zijn we ook richting Bath getrokken. Bezienswaardigheid hier zijn de al bij al nog goed bewaard gebleven Romeinse baden. Indrukwekkend! Zo hebben we even rondgewandeld in het stadje, zijn we daarna op de vlucht gegaan voor de regen en in het pomphuis tot rust gekomen: een indrukwekkende ruimte waar het goed eten is. Het ziet er allemaal nogal chique uit, maar uiteindelijk valt de prijs redelijk mee. De rondwandeling in de romeinse baden zelf, duurde zo'n twee uur. Ik stond perplex!

Nog leuker waren de etentjes in echte engelse pubs. Goedkoop en bovendien kan je erna blijven plakken en verbroederen met de lokale mensen. Daarnaast waren er ook de twee medidatieavonden met ons gastgezin (daarover heb ik al verteld) en de momenten waarop we de natuur introkken en ongegeneerd heks konden zijn. Alleen die verrekte regen he.

Last but not least: op de terugweg richting Eurostar zijn we gestopt in Windsor. Windsor Castle is de verblijfplaats van de queen en is best een bezoekje waard. Ongelooflijk hoe alles daar ingericht is. En dan die rijkdom! Ongezien!!!

De vier dagen dat we daar waren vlogen om. Ik weet 1 ding: ik zou dadelijk willen verhuizen naar Engeland. Die gemoedelijkheid daar spreekt me meer aan dan het negativisme van ons Vlaamse volkje.

To be continued, volgend jaar of zo...

12:00 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid, engeland, windsor castle |  Facebook |

09-04-10

Ons tripje naar Zuid-Engeland (deel 2) - spiritualiteit

druid_stonehenge'Hoe is je tripje naar Zuid Engeland verlopen? Wat moet ik me voorstellen bij een heksenritueel?' zo vroeg een lezeresje van mijn blog me vorige week. Ik moest haar meteen teleurstellen. Het uitstapje naar Zuid Engeland was voor ons in de eerste plaats vakantie, een gezellig samenzijn met ons vijfjes, niet een religieuze uitstap. Misschien had ik op voorhand wat te veel de nadruk gelegd op het hele Stonehenge gebeuren.

Maar om op de vraag terug te komen: een ritueel is voor ons in de eerste plaats een gezellig samenzijn, een feestje met zijn vijven. We praten/filosoferen wat, dansen en zingen én mediteren. Een ideale manier om onze zorgen af te werpen en ons bewustzijn te verruimen. Om zoiets in het openbaar te doen, nabij de stenen van Stonehenge, dàt gaat ons wat te ver. Voor je 't weet prijk je in alle glorie op Youtube en dat willen we liever niet. Zeker omdat de 'burning times' nog altijd niet achter de rug zijn. Heksen worden nog altijd vervolgd. Niet verbrand, maar wel in een hoekje geduwd en belachelijk gemaakt.

Bovendien voelde Stonehenge niet echt aan als een heilige plaats. De magie is door de eeuwen heen verloren gegaan. Vandaar dat we Ostara niet in Stonehenge maar in Avesbury gevierd hebben. Onder ons vijfjes gezellig in de regen :) . Ik vond het daar magischer en echter dan de beroemde stenen een paar km verderop.

De omgeving van Salisbury (waar we verbleven in een bed and breakfast) heeft me letterlijk kippevel gegeven. Zo herinner ik me nog goed die zonnige vrijdagnamiddag. We waren onderweg met de auto. Ik zat achter het stuur, want de andere meiden durfden het niet aan, zo aan de verkeerde kant van de weg rijden. Mij ging het makkelijk af. Meer nog, het leek wel alsof ik het al jaren deed. Volgens mij was ik in een vorig leven brits. No joke.

Goed, we waren dus onderweg met de auto, toen plots de ene rilling na de andere door mijn lijfje trok. Het voelde aan als kortsluiting in mijn hersenen. Ik had mezelf niet meer onder controle en moest de wagen aan de kant van de weg parkeren. Volgens Gaea ging het hier om een magisch veld, een energetisch geladen plek. En wie ben ik om haar tegen te spreken ?

Avesbury

Maar het leukst waren de avonden tesamen met ons gastgezin en de andere gasten. Zo kwam de eerste avond Stonehenge ter sprake. Grappig was om Patrick (de gastheer) te horen praten over hippies (ipv heksen en druiden). Toen hij het doel van onze trip hoorde rolde hij met zijn ogen. Hij daagde ons uit tot een spirituele avond tesamen met zijn andere gasten.

De avond erna zaten met onze trommeltjes en Cybele's gitaar samen in de ontbijtruimte. De tafels waren opzij geschoven, op de grond lagen kussentjes. Het werd een avond vol dans, gelach en gepraat. We probeerden onze meditatie technieken uit op andere mensen, lieten hen meezweven naar een droomwereld en gaven ons over aan opzwepende muziek. Onze eerste keer samen met publiek en het viel goed mee. Jezelf zo kwetsbaar opstellen en vertrouwen dat anderen het goed met je voorhebben, dat doe je niet elke dag...

Heel leerrijk ook, want zo konden we op een andere manier bepaalde thema's benaderen: geest leegmaken door te mediteren en dan samen antwoorden verzinnen op vragen ivm het hoe en waarom van Stonehenge.

Wat is stonehenge? een steencirkel
Waarvoor dienen ze? religieuze rituelen
Vanwaar komen de stenen? Wales
Hoe zijn ze ter plaatse geraakt? zelfgemaakte sleden
Wie liet ze overkomen? De opperpriester
Waarom? Als teken van zijn macht
Wie aanbad hij? De zon en maan

En zo ging dit vraag en antwoord spelletje urenlang door, tot midden in de nacht. Het begon allemaal met nuchtere antwoorden (zoals hierboven), maar al gauw kwamen we in een fantasiewereld terecht. Zo beschreef ieder van ons wat voor kleren hij aan had, de gevoelens die hij koesterde ten op zichte van de hogepriesteres, de rituelen die hij onderging, etc... En om het nog leuker te maken, speelden we het allemaal na. Een stoere Engelse bink die je voeten kust en je vereert als godin, je maakt het niet elke dag mee :)

12:15 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ostara, stonehenge, 2010, avesbury, salisbury |  Facebook |

01-04-10

Libra full moon (30 maart)

libra moonClouds continue to hide this full moon
It's power of illumination still shines through
Feel her energy radiant and grand.
Know it is the time to take a stand!

Change is coming, it is clear
Mother Earth draws her fate card
"Hear me child, you have been told
change is of the essence now be bold.

Old ways and old habits need to be broken
do what you can to break the chain
that will change your perspective
toward freedom's objective.!

Free yourself of negative thoughts,
join in gathering positive vibrations
while remembering your true heart
toward renewal and revival of a new start!"

Libra is about the scales of balance,
something rarely acheived without hard work,
loving yourself, and feeling free,
can only lead to Mother Earth's plea!

On this full Moon in Libra,
strive for balance, freedom and truth,
hit the ground running while moonbeams shine
Inviting cosmic energy and your soul to align.

12:15 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moon, libra moon, volle maan |  Facebook |

31-03-10

Tripje naar Stonehenge (deel 1)

Ik voelde me net een godin, daar in Zuid-Engeland. Het leek wel alsof de tijd stilgestaan had en we ons weer in de Oertijd bevonden, zo'n 5000 jaar geleden. Hogepriesteres Aidin staat op een hoge heuveltop en ziet hoe haar onderdanen enorme stenen mijlenvel voortslepen. Het moet iets onwerkelijks zijn geweest. Waarom slepen duizenden mensen zo'n grote stenen voort en waarom plaatsen ze die dan in een perfecte cirkel, zodat ze een exacte weergave zijn van het wiel van het jaar? Is het een soort kerk? Een uiting van macht? Niemand die het weet...

Doorheen de tijd zijn een groot aantal ervaringen en gewoontes verloren gegaan. Recentere generaties braken het bouwwerk half af en gebruikten de stenen voor de bouw van huizen en kerken. Nu staat de steencirkel er wat verloren bij. De magie is verdwenen. Ook al herdenken wij heksen en druiden nog elk jaar de zonnewende en equinox, met magie heeft het wat mij betreft niks meer te maken. Het gevoel dat de hogepriesteres Aidin moest hebben gehad zoveel jaar geleden, is nu compleet verdwenen. Aidin is nu Mieke geworden en Mieke is een beetje ontgoocheld. Alleen als ze haar ogen sluit is Aidin er weer... Herinneringen zweven nog rond, maar ze zijn door commercie verdreven. Stonehenge is niet meer.

19:44 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: equinox, stonehenge |  Facebook |

27-03-10

Equinox @ Stonehenge, een woordje uitleg

13:56 Gepost door Mieke in Ostara, Reportage | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stonehenge, equinox, docu |  Facebook |

25-03-10

Lente equinox @ Stonehenge (2010)

Ziehier de reden waarom ik niet zo te vinden was voor het lentefeestje in Stonehenge. Een druide die zijn ding doet voor de camera is wat mij betreft een kwakzalver. Drukdoenerij in bijzijn van anderen heeft volgens mijn bescheiden mening niks met ons geloof te maken...

12:45 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stonehenge, ostara, equinox, 2010 |  Facebook |

24-03-10

Een woordje uitleg over Ostara

The Wheel of the Year turns once more,
and the vernal equinox arrives.
Light and dark are equal,
and the soil begins to change.
The earth awakes from its slumber,
and new life springs forth once more.

De dagen beginnen weer te lengen, de natuur komt tot leven en het begint weer te kriebelen in onze buikjes. De lente is in het land! En dat moet gevierd worden. Eeuwenlang hielden volkeren grootse lentefeesten. Wij heksen noemen dit feest Ostara.

Ostara of de lente-equinox is een feestdag die gevierd wordt bij het begin van de lente op het moment dat dag en nacht even lang duren. Dit jaar was dit 20 maart. Ostara is genoemd naar de germaanse godin Eostre.

Geloof het of niet, maar het kerkelijke paasfeest is van dit 'heidens' feest afgeleid, al zal je geen enkele geestelijke dit toegeven. In deze context is Jesus niets meer of minder dan de zonnegod die hergeboren wordt.

Ook het paasei en de paashaas vinden hun oorsprong in heidense tradities. Eieren en hazen worden namelijk gezien als het symbool van de vruchtbaarheid. De link met de natuur die weer tot leven komt, is gauw gelegd, niet?

The sun draws ever closer to us,
greeting the earth with its welcoming rays.
Light and dark are equal,
and the sky fills with light and warmth.
The sun warms the land beneath our feet,
and gives life to all in its path.

Ostara is de tijd dat alles in balans is, niet alleen de natuur, maar ook onze geest. Vergelijk het met een soort Yin / Yang. Elk ritueel zal daarom ook een weerslag zijn van dit evenwicht.

Daarnaast voelen we onze energie toenemen. We werpen het donkere en negatieve dat de winter heeft gebracht van ons af en genieten met volle teugen van de eerste zonnestralen. Tijd om weer te dansen en te springen en vol overgave de toekomst tegemoet te treden. Tijd voor een lenteschoonmaak en onze geest te zuiveren.

           Spring has come! For this, we are thankful!
The Divine is present all around,
in the cool fall of a rain storm,
in the tiny buds of a flower,
in the down of a newborn chick,
in the fertile fields waiting to be planted,
in the sky above us,
and in the earth below us.
We thank the universe* for all it has to offer us,
and are so blessed to be alive on this day.
Welcome, life! Welcome, light! Welcome, spring!

19:14 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ostara |  Facebook |

20-03-10

Happy ostara !

ostara

10:30 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-10

Equinox @ Stonehenge en omgeving

Moslims gaan naar Mekka, heksen trekken naar Stonehenge, een van de meest bekende steencirkels ter wereld. Op die plaats de equinox of begin van de lente vieren, dat lijkt me het summum wat een mens kan meemaken. Alleen vrees ik dat door de drukte de magie verloren zal gaan.

Voor ons wordt het een vijfdagen-durende spirituele reis. Bedoeling is de buurt te doorkruisen, magie op te snuiven en tot inkeer te komen. Niet Stonehenge, maar wel Avebury lijkt me de place to be. Toen ik foto's zag van laatstgenoemde locatie, begon mijn hele lijfje te trillen. aveburyEen energieimpuls die ik maar zelden meemaak.

 

Verder op ons 'to do'-lijstje:

- De white horses: enorme afbeeldingen van paarden die in de heuvels getekend werden.

- Silbury hill, een oud graf

- Cheddar Gorge

- Gold hill

Achteraf zal ik uitvoerig verslag uitbrengen van onze belevenissen. Spannend !!!

12:30 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (1) | Tags: avebury, stonehenge, engeland, equinox, ostara |  Facebook |

16-03-10

Ostara

Winter's barrenness has subsided,
From the death of Winter
Spring's new life.

Spring is coming to the land,
The days grow longer,
Warm breezes begin to stir.

All around us we see signs -
The growing things are beginning anew.

It's the resurrection of the dance of life.
The dance of the stems and stalks
As they push forth from the Earth.

It is the season of creation.
Growth has turned outward,
The land has become fertile again.

The Earth is caressed by
The loving touch of the Mother,
Where her hand passes.

Atoms twine together to create growth.
Buds burst open.
Leaves and vines unfurl.

She creates a vision of the green beauty.
Beauty so breath-taking after
The dark solitude of Winter.

It is this vision that we celebrate
On her day of Ostara
The world recreating itself--


Returning from the death of Winter,
Into the new life of Spring
Through the love of the Goddess.

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spring, pasen, ostara, equinox |  Facebook |

02-03-10

Hunger moon

Ik denk niet dat velen het opgemerkt hebben. Vorige zondag was het volle maan. Jammer genoeg was het weer niet je dat en ging die verscholen achter donkere storm-wolken. Maar niet getreurd, ook nu nog kan je genieten van een bolle maan. Deze ochtend bijvoorbeeld stond ze laag aan de hemel. Ik kon er mijn ogen niet van afwenden.

Deze volle maan heeft verschillende namen meegekregen: hunger moon, sneeuwmaan, ... Dit doet er niet toe. Wat wel belangrijk is, is dat dit het ideale moment is tot reflectie. De winter is bijna achter de rug. Nog een paar weken en de natuur komt weer tot bloei. Iedereen verlangt naar wat komen gaat en iedereen is blij dat hij/zij die koude donkere periode achter zich kan laten. Deze periode is met andere woorden het ideale moment om plannen te maken.

En plannen heb ik! Maar daarover later meer :)

22:52 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: hunger moon |  Facebook |

01-02-10

Wolf moon

Wolf-Moon

Voorbije zaterdag konden we met zijn allen genieten van een schitterende volle maan. Wolf moon noemt ze en haar naam kreeg ze van indianen. Eind januari is namelijk een koude winterperiode. Dieren zijn dan wanhopig op zoek naar eten. Wolven bijvoorbeeld huilen hongerig en nemen meer risico's om aan eten te komen...

Ook leuk om weten: wolf moon is de grootste volle maan die we dit jaar te zien zullen krijgen aangezien ze op dit moment het dichtst bij de aarde staat.

19:25 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wolf moon, volle maan |  Facebook |

21-12-09

Happy Yule !!!

yule

So the shortest day came, and the year died,
And everywhere down the centuries of the snow-white world
Came people singing, dancing,
To drive the dark away.
They lighted candles in the winter trees;
They hung their homes with evergreen;
They burned beseeching fires all night long
To keep the year alive,
And when the new year's sunshine blazed awake
They shouted, reveling.
Through all the frosty ages you can hear them
Echoing behind us — Listen!!
All the long echoes sing the same delight,
This shortest day,
As promise wakens in the sleeping land:
They carol, fest, give thanks,
And dearly love their friends,
And hope for peace.
And so do we, here, now,
This year and every year.
Welcome Yule!

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: happy, poem, greeting, yule |  Facebook |

19-12-09

Yule, heksen-nieuwjaar: hoe te vieren?

Yule is voor ons heksjes als nieuwjaar voor jullie. Deze dag (21 december) herdenken we de terugkeer van het licht. Vanaf nu beginnen de dagen weer te lengen. De dode natuur herstelt zich en weldra komt moeder Aarde weer tot leven.

Net als bij jullie is nieuwjaar voor ons een moment waarop we samen zijn met vrienden (in dit geval ons vijfjes). We vieren dit met een uitgebreid etentje. Om stress te vermijden maken we dit tesamen klaar. Ieder een gerechtje, zodat ieder van ons kan genieten van het gezellig samen zijn.

Naast het uitgebreide feestmaal is er ook ruimte voor een "plechtigheid". We verwelkomen de zon en ondergaan het 'crone' en 'maiden' ritueel. Mannelijke heksen staan dan weer stil bij de strijd tussen de 'oak king' en de 'hollow king'.

Verwelkomen van de zon

The wheel of the year has turned once more,
and the nights have grown longer and colder.
Tonight, the darkness begins to retreat,
and light begins its return once again.
As the wheel continues to spin,
the sun returns to us once more.

Even in the darkest hours,
even in the longest nights,
the spark of life lingered on.
Laying dormant, waiting, ready to return
when the time was right.
The darkness will leave us now,
as the sun begins its journey home.

Crone and maiden ritual

In de Wicca-traditie staat de drievoudige Godin centraal. Het is een Godin die bestaat uit de 'maiden', de 'mother' en de 'crone'. De meid of maiden is het kind en tiener. Jong en onervaren maar bereid tot leren en met heel wat potentieel. De moeder geeft leven aan een kind (het mooiste wat je als vrouw kunt meemaken) en de oude vrouw of crone is oud maar met een heleboel levenswijsheid.

Die drievoudigheid vind je ook terug in de maancyclus: wassende maan, volle maan en afnemende maan. Tegelijkertijd merk je hetzelfde met het wisselen van de seizoenen.

Op Yule vieren we dat de crone haar kroontje doorgeeft aan de maiden. De oude vrouw sterf, maar geeft haar kennis en wijsheid door aan de kleine meid. Een meid met een heleboel potentieel en vol verwachtingen. 

De legende van de Holly King en de Oak King

De legende van de Holly King (hulstkoning) en de Oak King (eikkoning) is een legende die verteld wordt in de Keltische wiccan-traditie. Het is het verhaal van een continue strijd tussen twee machtige goden. Zij vechten om de gunst van de godin. Het is de symbolische strijd tussen licht en duisternis. De Oak King heeft de bovenhand in de winter (van Yule tot Midsummer of Litha), de Holly King in de zomer.

Beide Goden moeten als twee broers gezien worden: ze kunnen niet met elkaar, maar ook niet zonder elkaar. 

De Oak King wordt voorgesteld als een vruchtbaarheidsgod, een Groene Man ofte een soort lord of the forest. De Holly King ziet er eerder uit als de kerstman en is steeds in het rood gekleed.

16-12-09

Wat is Yule ?

Ik heb het de voorbije dagen reeds uitvoerig over Yule gehad. Echter zonder eerst een definitie te geven.

Het woord Yule stamt af van het Deense Hjul wat wiel betekent. Het betreft hier "het wiel van het jaar" ofte de wisseling der seizoenen. Yule is het tijdstip waarop het wiel even lijkt stil te staan alvorens weer in de andere richting te gaan draaien. Het betreft hier de terugkeer van de zon en het licht. Het begin van de periode van het wassende licht en daarmee ook de terugkeer van het leven. Het is een periode van hoop want het ergste, het duisterste moment van het jaar is achter de rug.

Yule zoals de Kelten het kende was een periode vol overvloed. Mensen kwamen samen om te eten en te drinken. Vuren werden ontstoken om het leven nieuwe kracht te geven. Bomen werden versierd met vruchten en koek. Bomen waren immers verzamelplaatsen van geesten en de mensen wilden hen gunstig stemmen. De traditie van het versieren van een kerstboom vindt hier zijn oorsprong!

Het was een periode waarin alles omgedraaid werd. Slaven werden voor een keertje meester en werden gediend. Oorlogen werden stilgelegd. Mensen trokken er op uit om familie te bezoeken en te overladen met geschenken. Vooral kaarsen waren populair als cadeau. Ze waren in die tijd kostbaar (de enige manier om letterlijk licht in de duisternis te brengen). Huizen werden versierd met groene takken, symbolen voor eeuwig leven.

Yule is een periode die volgens de gregoriaanse kalender begon op 25 december en eindigde 12 dagen later op 6 januari. De kerk heeft (zoals reeds eerder gesteld) een aantal heidense gebruiken overgenomen om er later een christelijk tintje aan te geven. Op Yule werd volgens veel tradities de lichtgod geboren. De christenen spreken in dat verband over Jezus die licht bracht in de duisternis, iets wat je eigenlijk letterlijk zou moeten interpreteren. 6 januari, het einde van de feestelijkheden, kennen we nu nog als het 3-koningen feest (gebak met boon-traditie)...

Het versieren van de kerstboom is eveneens een heidense traditie! Vroeger werd er een 12 dagen-lang vuur ontstoken, symbool voor de terugkeer van de zon. Vandaag de dag hangt men lichtjes in de kerstboom als symbool voor dat vuur en onsteekt men kaarsen op de adventskrans (verwijzing naar het wiel van het jaar en de seizoenen). De ballen in de kerstboom verwijzen naar heksenballen die dienden om geesten op afstand te houden.

Om op vragen in de trend van "hoe versiert een heks haar huis tijdens deze periode?" terug te komen: ik heb een boom gezet versierd met traditionele symbolen. Dode bladeren, stro en vruchten als symbool voor de winter eronder tesamen met beeldjes van dieren, engeltjes, etc... Dit om het belang van de dierenwereld en dodenrijk aan te geven. Verder kommetjes met voedsel op het balkon voor de hongerige vogeltjes. Verder zal je in mijn huisje verwijzingen terugvinden naar de zon (gouden schotel en beeldjes van de zonnegod Ra). Potpourri met typische kruiden, eventueel wierrook, kruidenzakjes, etc...

19:05 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: yule, kerstversiering, kerstboom |  Facebook |

15-12-09

Yule: Overeenkomsten christendom en heidense religies

yuleHeel wat verschillende culturen vieren of vierden een "dag van het licht". Het winterfestival vindt je bijvoorbeeld terug bij de Kelten, Grieken, Romeinen (Saturnalia) en zelfs de oude Egyptenaren. Die vierden duizenden jaren geleden reeds de hergeboorte van Horus, de god van de zon.

Toen de Christenen moeite hadden om de heidenen te bekeren, besloten ze oude gewoontes en feestdagen over te nemen. Zo zijn Allerheiligen en Kerstmis in feite heidense feestdagen en heeft de geboorte van het kind Jezus eigenlijk eerder een symbolische betekenis. En de gelijkenis houdt hier niet op! zo'n 2000 jaar geleden eerden sommige romeinen reeds de god Mithras. Centraal in dit geloof stond de geboorte tijdens de winter en de hergeboorte tijdens de lente-equinox centraal. Klinkt bekend niet? Ook Jesus herrees uit het graf tijdens de lente (Pasen). Hedendaagse historici beweren dat de biografie van Jesus in het nieuwe testament grotendeels zijn gebaseerd op verhaalelementen uit de klassieke oudheid.

De Kerk hekelt dit want officieel wil die niks te maken willen hebben met al die heidense toestanden. Meer nog, die overeenkomsten zouden volgens kerkelijke leiders het werk van de duivel zijn. Het verhaal gaat dat "die al eeuwen voor de komst van Christus te weten was gekomen wat Christus zou gaan openbaren en hij had die kennis ook onder de heidense godsdiensten rondgestrooid, om zo verwarring te zaaien onder de mensen, opdat ze later geen geloof zouden hechten aan Christus zelf. De kerkvaders noemden dat geen nabootsing maar voorbootsing, duivelse imitatie op voorhand." 't Is maar hoe je het verwoordt he.

Even naar... Japan. Daar vierde men de terugkeer van Ameratasu, de Godin van de zon. Die heeft de gewoonte om tijdens de winter een dutje te doen. Ze wordt door de andere goden dmv een luid feest gewekt. Het begin van de wedergeboorte...

De kelten eerden Beira, de Winterkoningin. Ze heerst over de wereld gedurende de winter (de periode tussen Samhain en Beltaine).

De legende van Demeter en haar dochter Persephone heb ik reeds verteld. Persephone werd ontvoerd door Hades. Het gevolg: zes maand duisternis (winterperiode).

Frau Holle is een personage uit de Scandinavische mythologie. Zij is ondermeer verantwoordelijk voor sneeuw (telkens ze haar dekbed uitschudt).

La Befana is een personage uit de italiaanse folklore. Zij vliegt rond op een bezemsteel en brengt snoep aan de brave kinderen. Ook de noorse traditie kent een soort Sinterklaas-figuur: Odin die op een paard de hemel doorkliefde. Geloof het of niet maar Odin werd voorgesteld als een oude man met lange witte baard. Een personage dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met Sinterklaas en/of Santa Claus. Ook het plaatsen van een schoen gevuld met wortels en ander lekkers vindt hier zijn oorsprong. Nog maar eens het bewijs van het feit dat het christelijk geloof doordrenkt is met heidense tradities.

Wil je meer weten over het Mithraisme? klik dan hier.

Gelijkenissen tussen Christendom en heidense godsdiensten:
klik hier

17-11-09

Peace of mind

I am peaceful, I am strong
Though dark may seem so long.
For day must follow every night,
Everything is alright.
I am always safe from harm,
The Goddess holds me in her arms.

12:45 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (0) | Tags: peace |  Facebook |

06-11-09

Mijn initiatie

Het begon allemaal met een "opleiding" van 1 jaar en 1 dag. Ik zat die periode geregeld samen met een van de heksjes. Ze vertelden me wat ik moest weten en gaven me opdrachten. Het was aan mij zelf om het een en ander te leren ontdekken. Indien nodig stuurden ze me bij. Het was een vrij lastige periode, want ik kreeg een overvloed aan informatie te verwerken en af en toe had ik de indruk te verzuipen.

Een echte handleiding bestaat er niet. Het merendeel is mondelinge overlevering. Wat je te weten komt, noteer je in je "bijbel" ofte "book of shadows". Het is een persoonlijk boek dat niemand ooit mag inkijken. Geheimhouding is een must. Vandaar: als je ooit op het internet een compleet en gedetailleerd dagboek van een heks vindt, bedenk dan dat het hier waarschijnlijk gaat over iemand die dweept met wicca. Iemand die het cool vindt om pseudo-hekserij te bedrijven, maar niet echt overtuigd is.

Vandaar ook dat al wat je van mij te weten zult komen, algemeenheden zijn. Hier en daar zal ik verwijzen naar bronnen die mensen tot nadenken moeten bewegen. De conclusies en lessen moeten jullie zelf trekken, in dat proces kom ik niet tussenbeide.

Mijn inwijding zelf herinner ik me nog heel goed. Ik was naakt en geblinddoekt aan een boom gebonden met verschillende kleuren touw. Er is heel wat olie aan te pas gekomen, ik heb af en toe een tik gekregen en heb heel wat kusjes gekregen...

De blinddoek heeft alles met vertrouwen te maken. Het gevoel wat door je heen gaat als je de punt van een mes tegen je hart voelt... brrr... (achtergrond is dat je beter jezelf op het mes werpt en sterft dan onzuiver toe te treden)

Het was een hele intense initiatie. Ik weet nog dat ik uiteindelijk er een heel happy gevoel door gekregen heb. Het moment waarop ik mijn eigen heksenmes, amulet en ring kreeg, zal me altijd bij blijven. Dat is iets wat ze me nooit meer afpakken. Het mes dient om cirkels mee te trekken, de amulet (die ik steeds onder mijn kleding draag) is een bevestiging van mijn heks zijn en de (ijzeren) ring is symbool van mijn eeuwigdurende band met de andere heksjes. Een band die nog versterkt wordt door ons bloedbroederschap (of moet ik zeggen 'bloedzuster' ? ).

Die dag heb ik mijn heksennamen gekregen. "Aidin", eentje dat de hele wereld mag weten en eentje dat voor altijd geheim blijft en enkel bekend is binnen onze coven.

12:30 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: initiatie, heks, wicca |  Facebook |

02-11-09

Mourning moon

Neem even de tijd om stil te staan bij "mourning moon", de eerste volle maan in November. Vanwege het late tijdstip wordt ze ook wel "fog moon" of "snow moon" genoemd.

Deze volle maan is het ideale tijdstip om komaf te maken met je verleden. Het is de tijd waarop je de lasten van je af gooit. Neem afscheid van slechte gewoontes en vergiftigde relaties die enkel negatieve gevoelens opwekken. Enkel zo kan je genieten van de leuke momenten die de toekomst je gaat brengen.

Het gaat erom dat je dingen leert loslaten ipv ze te negeren en te hopen dat het uiteindelijk toch nog goed gaat komen. Je maakt je los van negatieve energie en gebruikt de vrijgekomen energie om te werken aan positieve aspecten in je leven. Je creeert ruimte voor zelfontwikkeling en nieuwe relaties.

In Wicca bestaan er verschillende rituelen om afscheid te nemen van iemand. Welk ritueel je volgt, maakt niet uit, zolang je maar tot inkeer komt. Een van die methodes bestaat er in dat je even stilstaat bij wat geweest is, rouwt om wat had kunnen zijn en dat je uitdrukkelijk een "vaarwel" uitspreekt. Daarna verbreek je de band met de andere persoon door ofwel (ik zeg maar wat) een touw door te knippen en/of een foto te verbranden.

17:28 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mourning moon, volle maan, maan, moon |  Facebook |