28-02-11

Words...

Woorden... Herinneringen aan lang vervlogen tijden. Tijden die ik nooit beleefd heb, maar toch zo graag zou meegemaakt hebben.

Gedachten, belevenissen, verhalen, verzindsels of leugens. Oh zo krachtig en pijnlijk. Blijvend als een aanklacht. Dodend en zalvend.

Communicatiemiddel met anderen. Taalbarriere. Onverstaanbaar maar toch lief. "Ik hou van je". Onuitgesproken. Vergeten of vervlogen. Vluchtig, nietig en absoluut onbelangrijk.

Een berg van indrukken en verslagen. Te hoog om te ontdekken. Onoverkomelijk. Te diep als een stille oceaan. Verdrinkend in een woeste stroom, een kolkende rivier... Ongeordend en verward.

Stilte die oorverdovend is. Onoplettend. Verloren gegaan. Te hard. Te grof, te schokkerend. "Hello, how are you?" Not !!!

Mensen die ons proberen te bereiken. Wensen door te dringen in ons onderbewustzijn. Fluisterend. Sturend als een beschermengel. Waarschuwend als ons geweten dat spreekt.

Stemmen uit het verleden. Vrienden of vreemden. Stemmen uit een andere wereld waar we liever doof voor blijven. Goed en kwaad. Gruwelijk en wondermooi. "Talk to me!"

Blijf niet stil. Communiceer. Heb me lief. Zeg het me, telkens opnieuw. Hier en nu... haat me. Toon me dat ik besta.

Woorden: veel meer dan je denkt !

17:21 Gepost door Mieke in Bedenkingen, Dagboek, Schrijfsels | Permalink | Commentaren (1) | Tags: word, woorden |  Facebook |

26-02-11

Ook gezonde mensen worden ziek

Een mens moet in beweging blijven (zowel fysiek als geestelijk), anders gaat hij dood.

Waarom? Ook gezonde mensen worden ziek. Neem nu een collega van mij: ze sport, eet gezond en neemt de tijd om af en toe eens te ontspannen. Zij heeft vorige week te horen gekregen dat ze kanker heeft.... bwam !

Het leven lijkt wel 1 loterij. We hebben ons lot niet in handen, maar ondergaan alles. Het is en blijft hopen dat jou en je dierbaren niets overkomt.

Vanwaar die onrechtvaardigheid? Hoe kan het dat er een Godin bestaat die zoiets duldt? 

Wel, omdat er meer is dan dit aardse bestaan. We maken als individu deel uit van 1 groter geheel. Het licht en de kosmos. Dat geloof ik en dat geloof sterkt me om mezelf te vervolmaken. Mijn hoofddoel: geestesverruiming. Nu al proeven van het eeuwige... De hele wereld om ons heen ontdekken, zien en beleven. 

17:41 Gepost door Mieke in Bedenkingen, Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dood, geloof, doel, leven |  Facebook |

23-02-11

Ik moet bezig blijven !!!

Een kenmerk van een succesvol persoon is dat hij/zij de hele dag aan de oever van een rivier kan zitten zonder zich schuldig te voelen.

Ik moet leuke dingen doen, bezig blijven, bijleren, zelf ontdekken, rondlopen !!! Ik moet zinvol bezig zijn. Ik moet... moet !!!! moet !!!!!!!!

Nu vijf jaar later zit ik in mijn favoriete stoel te niksen. Mijn ogen gesloten en gedachten die heen en weer flitsen als ongeleide projectielen. Ik kom tot rust en geniet van de stilte, van het hier en nu.

Hoe meer doelen je je stelt, hoe ongelukkiger je wordt. Want er is steeds meer om naar te verlangen. Een verlangen dat je bovendien onmogelijk kunt inlossen.

Op dit moment geniet ik van de kleine dingen. Ik laat alles gebeuren, zonder dat ik er zelf een invloed op heb.

Mijn leven is er een stuk interessanter door geworden.

22-02-11

13 manieren om naar een merel te kijken

Thirteen Ways of Looking at a Blackbird 


 I
 Among twenty snowy mountains,
 The only moving thing
 Was the eye of the blackbird.

 II
 I was of three minds,
 Like a tree
 In which there are three blackbirds.

 III
 The blackbird whirled in the autumn winds.
 It was a small part of the pantomime.

 IV
 A man and a woman
 Are one.
 A man and a woman and a blackbird
 Are one.

 V
 I do not know which to prefer,
 The beauty of inflections
 Or the beauty of innuendoes,
 The blackbird whistling
 Or just after.

 VI
 Icicles filled the long window
 With barbaric glass.
 The shadow of the blackbird
 Crossed it, to and fro.
 The mood
 Traced in the shadow
 An indecipherable cause.

 VII
 O thin men of Haddam,
 Why do you imagine golden birds?
 Do you not see how the blackbird
 Walks around the feet
 Of the women about you?

 VIII
 I know noble accents
 And lucid, inescapable rhythms;
 But I know, too,
 That the blackbird is involved
 In what I know.

 IX
 When the blackbird flew out of sight,
 It marked the edge
 Of one of many circles.

 X
 At the sight of blackbirds
 Flying in a green light,
 Even the bawds of euphony
 Would cry out sharply.

 XI
 He rode over Connecticut
 In a glass coach.
 Once, a fear pierced him,
 In that he mistook
 The shadow of his equipage
 For blackbirds.

 XII
 The river is moving.
 The blackbird must be flying.

 XIII
 It was evening all afternoon.
 It was snowing
 And it was going to snow.
 The blackbird sat
 In the cedar-limbs.

( Wallace Stevens )

14-02-11

Brood en spelen

Het is weer eens aangetoond. Geef een volk brood en spelen en het zal zonder mopperen de grootste onzin tollereren. Kijk maar naar Belgie:  zolang we voetbal, vtm en genoeg geld hebben voor eten, zal niemand zijn bezorgdheid uiten over de politieke besluiteloosheid. In Egypte en de rest van het midden oosten daarentegen zijn de mensen de armoede beu. Levensmiddelen zijn er praktisch onbetaalbaar. En kijk... ze komen massaal de straat op en eisen (met succes) veranderingen. Hier wordt geschiedenis geschreven, roept iedereen. Wel, de toekomst zal het uitwijzen...

1 ding ergert me echter mateloos: het gebrek aan respect voor het verleden. Mensen die van de onstabiele situatie gebruik maken om vernielingen aan te richten. Triest...


13:01 Gepost door Mieke in Actualiteit, Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: egypte, brood en spelen |  Facebook |

06-10-10

Geluk

Het geluk van anderen is zwaar om te dragen.

Conclusie na een gesprek met een 'ongelukkig' collega. Afgunst en jaloersheid overheersen vandaag de dag. Als anderen gelukkig zijn, dan doet dat pijn. Waarom heeft mijn buurman zo'n groot huis en auto? Waarom heeft mijn collega zo'n mooie en lieve man? Waarom zij wel en ik niet?

1 advies: leef van dag tot dag en geniet van wat we hebben. Denk niet teveel aan wat had kunnen zijn... Dat veroorzaakt enkel verdriet.

13:29 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, quote |  Facebook |

27-09-10

Waar zijn we mee bezig?

We geven geld uit dat we niet hebben om dingen te kopen die we niet nodig hebben en dit om indruk te maken op mensen die we niet eens aardig vinden...

11:58 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bedenkingen |  Facebook |

14-09-10

Wat is vrijheid ?

'De Zahir' van Paulo Coelho heeft ons een boel doen nadenken over het begrip vrijheid. Je kan vrij makkelijk stellen dat vrijheid zin geeft aan het leven, alleen moet je dat begrip nog altijd weten op te vullen. En daar ging onze discussie vorige donderdag over.

"Vrijheid is kunnen doen waar je zin in hebt", zo stelde Iphigeneia.
"En wat houdt dat precies in?" vroeg Gaea.
"Vrij simpel, tijd hebben en maken voor je hobbies. Uitgaan, naar concerten gaan, boeken lezen, reizen ... "
"Veel hobbies worden ons opgedrongen. Van vrijheid is dan geen sprake." wist Cybele.
"Wat bedoel je?" ik kon niet echt volgen.
"Een voorbeeldje: veel festivals zijn tegenwoordig uitverkocht omdat veel mensen het gevoel hebben dat ze er bij moeten horen. Niet omdat ze dat zelf willen."
"In feite wordt ons een boel opgedrongen. We moeten ons huishouden doen, werken om centjes te verdienen, als je kinderen hebt ben je daar een groot deel van je tijd mee bezig... Veel tijd schiet er niet over." ging Danu enthousiast verder.
"Vrijheid is geen rekening te moeten houden met je omgeving." wist Iphigeneia.
"Vrijheid is niks doen. Gewoon een dagje luieren, in de zetel gaan liggen en tv kijken." probeerde Danu.
"Je vervelen kan je niet echt vrijheid noemen." wist Gaea.
"Vrijheid is het gevoel hebben dat niemand je leven bepaalt." probeerde ik aan te vullen. "Ik spreek over een gevoel omdat in realiteit we steeds door anderen en de maatschappij beinvloed worden."
"Interessant", vond Gaea, "wat meteen inhoudt dat niemand vrij is."
"Vrijheid is aanvaarden dat je niet vrij bent." was de conclusie van Danu.


Maw : VRIJHEID BESTAAT NIET.

13-09-10

De mexicaanse visser (iets om over na te denken)

Een Amerikaans zakenman stond op de pier van een dorpje aan de kust van Mexico, toen een kleine boot met maar één visser aanmeerde. In de boot lagen verscheidene grote geelvin-tonijnen.

De Amerikaan complimenteerde de Mexicaan met de kwaliteit van z'n vis en vroeg hoeveel tijd het vangen had gekost. De Mexicaan antwoordde: maar even. Daarop vroeg de Amerikaan waarom hij niet langer op zee bleef om meer vis te vangen? De Mexicaan zei dat hij genoeg had om te voorzien in de eerste behoeftes van zijn gezin. De Amerikaan vroeg daarop: 'Maar wat doe je met de rest van je tijd?' De Mexicaanse visser zei: 'Ik slaap uit, vis wat, speel met mijn kinderen, neem een siësta met mijn vrouw Maria, wandel elke avond naar het dorp, waar ik een wijntje drink en gitaar speel met mijn amigo's. Ik heb een vol en druk leven, senor.'

De Amerikaan sprak spottend: 'Ik heb een Harvard MBA-graad en zou je kunnen helpen. Je moet meer tijd aan het vissen besteden en met de opbrengst een grotere boot kopen, met de opbrengst van de grotere boot kun je meerdere boten kopen, en uiteindelijk zul je een vloot vissersboten hebben. In plaats van je vangst aan een handelaar te verkopen, verkoop je rechtstreeks aan de visverwerkers en uiteindelijk open je je eigen conservenfabriek. Je zorgt voor het product, de bewerking en de distributie. Je zult dit vissersdorpje aan de kust moeten verlaten en naar Mexico City verhuizen, en vervolgens Los Angeles en uiteindelijk New York City waar je je groeiende onderneming zult runnen.'

De Mexicaanse visser vroeg: 'Maar senor, hoe lang gaat dat allemaal duren?' Waarop de Amerikaan antwoordde: '15 – 20 jaar'. 'Maar daarna dan, senor?' De Amerikaan lachte en zei: 'Dat is het mooiste. Als de tijd rijp is, kondig je een openbare veiling aan, verkoop je je aandelen en word je heel rijk, je zult miljoenen verdienen.' 'Miljoenen, senor? Maar daarna?'

De Amerikaan zei: 'Dan ga je met pensioen. Je verhuist naar een vissersplaatsje aan de kust, waar je uitslaapt, een beetje vist, met je kinderen speelt, siësta neemt met je vrouw, 's avonds naar het dorp wandelt. waar je een wijntje drinkt en gitaar speelt met je amigo's...'

10:01 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: visser, mexico, meditatie |  Facebook |

07-09-10

Paulo Coelho - The zahir (railway tracks quote)

I went to a train station today and learned that the distance between railway tracks is always 143.5 centimeters, or 4 feet 8½ inches. Why this absurd measurement? I asked my girlfriend to find out and this is what she discovered. When they built the first train carriages, they used the same tools as they had for building horsedrawn carriages. And why that distance between the wheels on carriages? Because that was the width of the old roads along which the carriages had to travel. And who decided that roads should be that width? Well, suddenly, we are plunged back into the distant past. It was the Romans, the first great road builders, who decided to make their roads that width. And why? Because their war chariots were pulled by two horses, and when placed side by side, the horses they used at the time took up 143.5 centimeters.

 “So the distance between the tracks I saw today, used by our state-of-the-art high-speed trains, was determined by the Romans. When people went to the United States and started building railways there, it didn’t occur to them to change the width and so it stayed as it was. This even affected the building of space shuttles. American engineers thought the fuel tanks should be wider, but the tanks were built in Utah and had to be transported by train to the Space Center in Florida, and the tunnels couldn’t take anything wider. And so they had to accept the measurement that the Romans had decided was the ideal. ”

 “It has everything to do with marriage. At some point in history, someone turned up and said: When two people get married, they must stay frozen like that for the rest of their lives. You will move along side by side like two tracks, keeping always that same distance apart. Even if sometimes one of you needs to be a little farther away or a little closer, that is against the rules. The rules say: Be sensible, think of the future, think of your children. You can’t change, you must be like two railway tracks that remain the same distance apart all the way from their point of departure to their destination. The rules don’t allow for love to change, or to grow at the start and diminish halfway through—it’s too dangerous. And so, after the enthusiasm of the first few years, they maintain the same distance, the same solidity, the same functional nature. Your purpose is to allow the train bearing the survival of the species to head off into the future: your children will only be happy if you stay just as you were—143.5 centimeters apart. If you’re not happy with something that never changes, think of them, think of the children you brought into the world.

“Think of your neighbors. Show them that you’re happy, eat roast beef on Sundays, watch television, help the community. Think of society. Dress in such a way that everyone knows you’re in perfect harmony. Never glance to the side, someone might be watching you, and that could bring temptation; it could mean divorce, crisis, depression.

“Smile in all the photos. Put the photos in the living room, so that everyone can see them. Cut the grass, practice a sport—oh, yes, you must practice a sport in order to stay frozen in time. When sport isn’t enough, have plastic surgery. But never forget, these rules were established long ago and must be respected. Who established these rules? That doesn’t matter. Don’t question them, because they will always apply, even if you don’t agree with them.”

13:56 Gepost door Mieke in Bedenkingen, Boek, Citaat | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-09-10

Question of time

Some time later in the future
near the end of time
a parallel universe devoid of any semblance
of reality was found in the end not to be real
Or at least
it was all...
extremely unclear.

We had learned to say anything.
We called things the opposite of what they were.
Time was measured by progress but things were deteriorating so rapidly that one felt time was going backwards.
We owned neither the world nor time.
We know that now.

Space and time
some quantum gravity theorists say
are most likely an illusion.
The philosopher Augustine famously argued
17,000 years ago that space and time are creatures of insistance and the universe,
born with it
not seperately standing features of eternity.

"That's not the way the world really works anymore,"
the arrogant official argued.
"We're an empire now, and when we act we create our own reality.
And while you are studying that reality
judiciously as you will
we will act again
creating other new realities which you can study too
and that's how things will work out.
We're history's actors and you
all of you
will be left to just study what we're doing.
People don't have the right or ability to define for themselves what's true."

He sees the future as something even more far-reaching.
"You have a choice.
You can either create your own future
or you can become the victim of a future that someone else creates for you.
By seizing the transformation opportunities we offer
you are seizing the opportunity to create your own future."

We don't have time today to cover simultaneousness
but we will be discussing wormholes
tunnels through space connecting distant points travelling in time
holes called Einstein-Rosen bridges and how gravity would slam them shut.
When we went in one all we could hear was raging
crashing
thudding
and smashing from the flooded ruins of a campsite.
Even this inordinately frightening experience
accurately predicted by the Man Above
was still frighteningly unclear.

(Rasputina)

21:50 Gepost door Mieke in Bedenkingen, Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rasputina, question of time |  Facebook |

15-03-10

Seks

Boodschap voor de gefrustreerde mannen die hier toevallig zijn terechtgekomen omdat mijn blog af en toe het woord seks en neuken bevat... Koop jullie een flair als je verhalen wilt over vreemdgaan, anaal neuken en elkaar bedriegen.

12:30 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flair, seks |  Facebook |

22-02-10

Moonlight drive

Let's swim to the moon, uh huh
Let's climb through the tide
Penetrate the evenin' that the
City sleeps to hide
Let's swim out tonight, love
It's our turn to try
Parked beside the ocean
On our moonlight drive

Let's swim to the moon, uh huh
Let's climb through the tide
Surrender to the waiting worlds
That lap against our side

Nothin' left open
And no time to decide
We've stepped into a river
On our moonlight drive

Let's swim to the moon
Let's climb through the tide
You reach your hand to hold me
But I can't be your guide

Easy, I love you
As I watch you glide
Falling through wet forests
On our moonlight drive, baby
Moonlight drive

Come on, baby, gonna take a little ride
Down, down by the ocean side
Gonna get real close
Get real tight
Baby gonna drown tonight
Goin' down, down, down

( the doors )

22:21 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moonlight drive, the doors, lyrics |  Facebook |

13-02-10

Onmogelijke liefde

De drang om je aan je verleden vast te klampen is ronduit zielig. Wat voor nut heeft het om je hele leven lang een ziekelijke haat of onmogelijke liefde te koesteren?

Waarom zou je er helemaal kapot van zijn, alcoholist worden en elke man die je pad kruist afwijzen omdat hij het niet haalt bij de enige van wie je hield en die je verloor? Waarom die liefde als excuus gebruiken om iedereen in je omgeving het leven zuur te maken.

Je kan er drama's en films mee vullen, maar het is niet gezond, niet eerlijk en niet normaal. Het is laf en egoistisch. Het is de werkelijkheid ontkennen.

13:00 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: liefde, verleden |  Facebook |

07-02-10

Licht & liefde

Je steekt een lamp niet aan om hem achter een deur te verbergen: licht is bedoeld om je omgeving te verlichten, je ogen te openen, de wonderen om je heen zichtbaar te maen.

Je offert niet het belangrijkste wat je hebt: de liefde.

Je geeft je dromen niet in handen van mensen die jou kunnen vernietigen.

Of toch wel? Zijn we niet allemaal een beetje zelf-destructief?

22:32 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: licht, liefde |  Facebook |

17-12-09

Eindejaarsmoeheid en kerstboomstress

Hoewel de eindejaarsperiode er eentje van plezier, vreugde en feest zou moeten zijn, brengt dit alles ook heel wat stress met zich mee: gaan shoppen in overvolle winkels, wanhopig op zoek gaan naar een ideale menu voor oudjaar, najaarsmoeheid wegens het gebrek aan zon, winterdepressies en burnouts ...

Vandaar dat het belangrijk is dat je je eigen grenzen leert kennen. Voel je je niet in staat iets te doen, leer dan NEE te zeggen, vraag anderen je te helpen (niemand verwacht van je dat je in je eentje een 7-gangen menu uit je mouwen schudt), denk eens aan jezelf (ontspan je een uurtje en ga eens in een warm bad liggen). Stress out!

Nieuwjaar zou een periode vol vreugde moeten zijn. Dit is enkel mogelijk als je leert te genieten door te luisteren naar je eigen lichaam. Enkel op die manier kan je genieten van de duistere periode die men winter noemt.

Andere methodes om te ontstressen:
- mediteren
- er even tussen uit gaan
- profiteren van de weinige zonnestralen ('s middags eens naar buiten gaan en een luchtje scheppen)
- extra vitaminekuur
- genieten en de dagelijkse rompslomp vergeten (een warm bad nemen, een avondje tafelen met een geliefde of vrienden, etc...)
- sport (en niet alleen lui niks doen, want dan kom je in een negatieve spiraal terecht)

12:31 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stress, eindejaarsmoeheid |  Facebook |

09-12-09

Vrouwen

"Women are meant to be loved, not to be understood."
(Oscar Wilde)

12:00 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrouw, liefde, quote, oscar wilde |  Facebook |

01-12-09

Franz Kafka

Iets om over na te denken:

'You do not need to leave your room.
Remain sitting at your table and listen.
Do not even listen, simply wait.
Do not even wait, be quiet, still and solitary.
The world will freely offer itself to you to be unmasked.
it has no choice, it will roll in ecstasy at your feet.'
Franz Kafka

12:00 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: quote, franz kafka |  Facebook |

24-11-09

De blinde man en de olifant (John Godfrey Saxe)

Er waren eens zes man uit Hindostan, het opdoen van kennis zeer gezind
Ze gingen op zoek naar de olifant (ook al waren zij allen blind)
met onderzoek zouden zij oordelen naar bevind.

De eerste liep naar de olifant maar kwam opeens ten val
tegen de brede en stevige flank en verklaarde meteen aan al:
'loof de heer, maar de olifant is als een wal.'

De tweede voelde aan een slagtand en riep: 'hé, maar neen, mijn heer,
wat is immers zo rond en scherp? Voor mij is duidelijk maar al te zeer.
Dit wonder van een olifant is als een speer.

Nu kwam ook de derde naderbij, greep bij toeval, als ware het een stang,
de kronkelende slurf, en sloeg terstond een toon aan van belang:
'Aha,' sprak hij, 'de olifant lijkt erg op een slang.'

Nu stak de vierde gretig zijn handen uit, en voelde aan de knie,
'Waar dit beest nog het meest op lijkt is wel duidelijk,' meende die;
'Er kan geen twijfel over zijn het is een boom die ik hier voor mij zie.'

De vijfde raakte toevallig aan het oor en zei: 'zelfs als de blik niet tot het daglicht reikt,
Is zonneklaar wat ik hier heb; wat ik voel is zonder twijfelen geijkt,
Is dat dit wonder van een olifant op een waaier lijkt.'

Nauwelijks nog had de zesde overwogen waar hij eens beginnen zou,
of hij voelde al de slingerende staart, zwaaiend gaf deze hem een douw,
'Ik zie het al,' zei de man, 'de olifant is als een touw.'

En aldus zetten de zes uit Hindostan zich aan een debat, met luide stem en onverveerd,
ieder zei er het zijne van en liet zich door de ander onbekeerd,
Allen waren weliswaar ten deel in het gelijk, samen echter hadden zij het verkeerd.

Maar al te vaak varen allen, denk ik, alledag,
Hun eigen koers, volkomen onwetend over wat de ander denken mag,
En spreken zij allen van een olifant, die geen van hen ooit zag.

Wat we hier uit leren :
- We weten niet wat anderen denken
- We houden te weinig rekening met wat anderen denken
- We dringen te veel onze mening op aan anderen
- Wat wij denken is niet dé waarheid
- Ieder heeft zijn waarheid
- We praten te veel over dingen die we niet kennen

19:56 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: saxe, blind, olifant |  Facebook |

11-11-09

In flanders fields (John McCrae)

flandersIn Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

19:45 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: in flanders fields, john mccrae |  Facebook |

09-11-09

Toekomst en verleden

Finding out about our past will be even more mysterious and adventurous than finding out about the future.

Maw: leer de toekomst kennen door het verleden te begrijpen.

18:15 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: past, future |  Facebook |

08-11-09

Waren de Goden kosmonauten? bedenkingen

De verdienste van dit boek is niet dat er het bewijs geleverd wordt van buitenaardse aanwezigheden op aarde, maar wel dat het ons doet nadenken over bepaalde zaken. Open je geest en sta open voor alles, dat is de kerngedachte in mijn leven. Ik hou er van om vertrekkende van een (al dan niet onmogelijke) stelling te redeneren over de gevolgen en consequenties.

Alleen is het nogal vrij frustrerend dat elke stelling die je bedenkt, meer vragen oproept dan dat het oplost. Ik noem het persoonlijk het "lost-principe" (naar de TV serie)

In dit geval is de stelling: "Buitenaardse wezens hebben ooit onze planeet bezocht". Goed, aan wat denk je bij het horen van dit nieuws, beste mensen? Mijn eerste gedachte was: "Waarom niet?". Ons zonnestelsel is groot genoeg en dus lijkt het me logisch dat we niet de enige beschaving in het heelal zijn.

Alleen: de afstanden zijn zo ontzettend groot en onze aarde is als een speld in een hooiberg. Wie gaat er ons vinden?

Goed, laten we aannemen dat dat geen probleem is en dat er een aantal ET's ons gevonden hebben. Wat zou er dan gebeurd zijn? Een van de mogelijkheden is vrij beangstigend: als ze superieur aan ons zijn, dan bestaat de mogelijkheid dat ze ons vernietigen en er is niks wat we hiertegen kunnen doen (buiten wegvluchten en hopen dat we 't overleven).

Stel dat ze het goed met ons voorhebben, dan mogen we inderdaad - net als in het boek - veronderstellen dat ze ons het een en ander geleerd hebben. Bouwen van pyramides bijvoorbeeld. Alleen vraag ik me af: waarom is die superieure kennis dan uitgestorven? Wat is er met de Egyptenaren en andere oude beschavingen gebeurd dat ze van de ene dag op de andere weer "dom" werden?

Dan toch een paar kwaadaardige aliens tegen het lijf gelopen?

Conclusie: het is vrij logisch dat men in het boek op zoek gaat naar tekenen van contact met buitenaardse wezens. Alleen lijkt me de bewijsvoering nogal ongeloofwaardig. Om nu alle mysteries uit het verleden te linken aan buitenaardse beschavingen... DAT is een brug te ver.

01-11-09

Mythes vs wetenschappelijke waarheid

Via mythes probeert de mens zin te geven aan de banaliteit van het leven. Waarheid die in mythes vervat zit, staat volledig los van de wetenschappelijke waarheid en is daar imuun voor. Wetenschap strookt daarom niet met menselijke ervaring omdat ze het wonderbaarlijke negeert.

Met andere woorden: de eeuwenoude tegenstelling tussen wetenschap en geloof.

13:15 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mythe, wetenschap |  Facebook |

25-10-09

Mannen...

Mannen hebben oogkleppen op. Ze beseffen amper wat er zich rond hen afspeelt. Ze zien niet wat wij vrouwen voelen en hoeveel pijn ze ons soms doen...

11:30 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mannen |  Facebook |

29-09-09

Verleden

We horen niet in het verleden te leven, maar soms blijft het verleden ons achtervolgen...

Waarom, Mikko? waarom toch?

22:25 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mikko, verleden |  Facebook |

11-09-09

Pornoficatie (slot)

De voorbije week hadden we het al eens over de 'pornoficatie' van onze maatschappij. Het feit dat mannen vrouwen als speeltjes gaan beschouwen. Wij, vrouwen, worden steeds weer gereduceerd tot objecten.

Je merkt dat in alles.

Ik merk dat bijvoorbeeld als ik de krant lees. Niet het nieuws is van belang, maar eerder de 'omkadering'. Zo vind je bijvoorbeeld artikels over een bikini-meisje dat op de voorbije zomerfestivals mooi loopt te wezen. Voor verslagen van de optredens zelf is er al lang geen plaats meer. Dito in de sportwereld. Vrouwentennis wordt ge-associeerd met mooi zijn. Je krijgt steevast foto's te zien van korte opwaaiende rokjes, een top 10 van de meest sexy momenten en ga zo maar door.

Mooi zijn is de boodschap en het liefst nog met zo weinig mogelijk kleren aan. Vrouwen zijn bitches en/of hoeren die best op hun knieen gaan zitten voor hun oh zo oppermachtige partner. Zo las ik onlangs het bericht dat 1 op 3 van de britse meisjes zich gebruikt voelen door hun vriendje. Dit zijn 16 jarigen die porno-actrice moeten spelen om te vermijden dat ze vernederd of geslagen worden.

Ik merk dat zelf ook in mails die ik krijg van mannelijke fans. Als er over seks wordt gepraat, dan gaat het steevast over: 'welk standje is je favoriete?'. Net alsof het naspelen van de kamasutra de hoogste prioriteit heeft. Ik ben misschien op sommige punten ouderwets, maar voor mij heeft seks voornamelijk te maken met gevoelens. Het elkaar (letterlijk) aftasten, proeven en ondergaan. Je zintuigen gebruiken en genieten. Niet het mechanisch vervullen van seksuele handelingen.

Want die indruk heb ik: het lijkt wel of veel mensen afgestompt zijn. Een blote borst is al lang geen erotische ervaring meer, eerder iets vanzelfsprekends. Het lijkt wel of het steeds extremer moet: gangbang, groepseks, parenclubs, anaal, parkingseks, ... de boekskes staan er vol van. Het is eerder iets normaals om te doen, eerder iets abnormaals als je er niet aan mee doet.

Met andere woorden: er gaapt een enorme kloof tussen Werkelijkheid en verwachtingen....

23:33 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pornoficatie |  Facebook |

26-08-09

Liefde is... jezelf kwetsbaar opstellen

Liefde is... jezelf kwetsbaar opstellen. Het lijkt wel een cliché, maar het is oh zo waar.

Liefde is je zelf open stellen voor anderen. Je vertrouwt elkaar je diepste geheimen toe. Het is iets moois, het mooiste wat er is. Maar het maakt je ook kwetsbaar. En als iemand misbruik maakt van die kwetsbaarheid, dan kan dat ongelooflijk veel pijn doen.

Op zo'n moment ga je twijfelen. Je bouwt een muur rondom je. Bijna niemand laat je meer binnen. Het is op safe spelen. Alleen: ga je zo niet voorbij aan de essentie van het leven?

Bovendien: je begint te piekeren. Je begint alles in twijfel te stellen en dat vreet aan je. Je voelt je eenzaam en ongelukkig. Je weet niet hoe het verder moet. Of toch wel: je moet vergeten. Vergeten wat er gebeurd is en de draad van het leven weer oppikken.

Alleen is het zo makkelijk gezegd: "Zet u er over, er zijn nog genoeg andere visjes in de zee." Cliché's genoeg.

Tot slot iets om over na te denken: "Eenzaam is hij die voor niemand nummer één is."
(gebaseerd op een mail van een lezer)

18:57 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, kwetsbaar |  Facebook |

11-08-09

Ik wil een foto !!!

Mannen zijn soms kleine kinderen. Amper na twee mailtjes mag je je aan de vraag "Stuur eens een foto" verwachten. Want zo zonder, dat praat zo moeilijk. "Huh! waarom?" vraag ik me dan af. Ik hoef toch ook niet te weten hoe ze er uit zien. Wat maakt mij het uit of de man waarmee ik praat mooi of lelijk is. Het is maar praten, niks meer en niks minder. Soms wordt het zo erg, dat ik er moe van word. Want wees gerust: als ik een foto stuur, is de volgende vraag: "Heb je ook naaktfoto's?"

Vandaar: mannen, onthou 1 ding. Wees een aangename gesprekspartner en wie weet lig ik ooit wel (letterlijk) aan jullie voeten...

13:00 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foto |  Facebook |

07-08-09

Volle maan

full_moonIk staar naar de volle maan. Zo groot en zo dichtbij. Ik hoop dat jij er ook naar kijkt en dat je een beetje van mij wordt. Ach, wist ik maar je naam. Was je maar hier bij mij. In mijn armen. Dromen...

07:45 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maan, volle maan |  Facebook |

26-07-09

Berlusconi, hoe en waarom?

silvioIn een vorig berichtje had ik het reeds over Berlusconi. Laten we even stilstaan bij het meest fascinerende van de zaak. Het waarom.

Toen ik de hele berichtgeving rond Berlusconi en zijn vrouwen hoorde, moest ik meteen denken aan een romeinse keizer die in zijn paleis een heuse orgie houdt. Een seksfeest zonder weerga waar de lusten en wensen van zijne keizerlijke hoogheid centraal staan. 100 vestaalse maagden die meedingen naar de gunsten van een geobsedeerd manspersoon.

Maar zoals je weet, leidden zulke excessen tot de val van het hele keizerrijk en zo zal het Berlusconi ook vergaan. Zijn grootste fout: het toevoegen van zijn mooie babes aan de europese lijst voor de voorbije verkiezingen. Dàt was voor velen een brug te ver.

Laten we het eens bekijken vanuit het standpunt van de meisjes zelf. Waarom zouden die hun fatsoen vergooien door met zo'n oude vent naar bed te gaan? Prostitutie zou ik zo denken. Seks in ruil voor geld, geschenken of andere gunsten. Seks als ruilmiddel.

Maar er zit meer achter. Velen deden het gratis. De kick om met een beroemdheid naar bed te gaan? Ik heb het nog niet (mogen) ervaren. Geen haar op mijn hoofd dat er trouwen aan denkt om met iemand als - ik noem maar wat - Herman van Rompuy naar bed te gaan.

17:43 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: berlusconi, seks, schilderij, opinie |  Facebook |