10-03-11

Een eigen thuis

Buiten ziet het er maar grijs uit. Het lijkt wel alsof moeder natuur ons wil bedekken met een deken. Dat ze alles wat verkeerd is wilt wegmoffelen. "Tijd voor iets nieuws, laat alle zorgen achter je." Jaja, het is bijna lente, bijna Ostara. Het ideale moment om onze zonden en negatieve gedachten achter ons te laten. Tijd om weer tot bloei te komen, letterlijk en figuurlijk.

Ik zit achter mijn bureautje en probeer wat gedachten op papier te zetten. Ik had graag een nieuw reinigingsritueel bedacht, maar het lukt me niet echt. Ik heb nog een tiental dagen. Moet volstaan...

De voorbije winter was maar rustig. Ik had het gevoel dat ik op mute stond. In sluimerstand, zeg maar. Elke winter wordt het me steeds moeilijker om actief te blijven. Het lijkt wel alsof ik synchroon blijf met de seizoenen.

Ik ben de voorbije maanden enorm veranderd. "Eindelijk volwassen", zo grapt Gaea wel eens. Ik heb het verleden achter me kunnen laten. De trip naar Finland en Mikko was een verkeerde keuze. Het heeft lang geduurd om tot dat besef te komen. Onze liefde is en was allesverslindend. Niet echt een gezonde basis om een relatie te beginnen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de praktische bezwaren.

Maar goed, laten we dat achter ons laten en weer vooruit kijken. Ik kan er niet over zwijgen: we hebben grootse plannen: we willen met ons vijfjes gaan samenwonen. We willen ons een rustig plekje zoeken op het platteland. Graag zouden we een boerderijtje willen kopen in the middle of nowhere. Het moet een oud gebouw zijn met een ziel. Luxe is niet nodig. Enigste vereiste is dat iedereen genoeg plaats voor zichzelf heeft. Samen leven is leuk, maar af en toe heb je behoefte aan privacy.

Onze eigen thuis... ik kijk er met ongeduld naar uit.

18:34 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dagboek, huis, boerderij |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.