12-11-10

Mail naar Bart de Wever

Beste Bart,

Het is de eerste keer dat ik me tot jou richt. Ik, een doodgewone vlaming die in het verleden geen fan van jou was. Ik, die in het verleden eerder voor linkse partijen heb gestemd.
 
De laatste maanden krijg ik echter steeds meer de indruk dat de politieke situatie in ons landje uitzichtloos is en de tegenstellingen te groot. Ik begrijp met mijn boerenverstand niet dat onze waalse 'vrienden' nog altijd niet tot inkeer zijn gekomen. Iedereen wilt toch een werkbare staat met duidelijk omlijnde bevoegdheden waarin iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid opneemt? Waarom wilt men niet inzien dat stilstaan achteruit gaan is? en dat we er allemaal beter door kunnen worden? Ik ben het beu te zien hoe ons landje om zeep wordt geholpen, hoe onze welvaart te niet gedaan wordt door een stel onbekwame en corrupte politici. Ik ben de oude politieke cultuur en de typisch belgische compromissen meer dan beu.

Daarom ben ik blij dat er mensen zijn zoals jij. Iemand die meent wat hij zegt en doet wat hij belooft. (dat hoop ik toch) Al zal het waarschijnlijk allemaal niet zo makkelijk zijn. Maanden praten zonder enig resultaat, ik zou er niet aan willen beginnen.

De laatste druppel (tot schrijven van deze mail) was het artikel in de standaard van vandaag waarin bericht werd over de 'successen' van Vande Lanotte. Borrelnootjes en akkoorden over zaken waar iedereen het reeds lang eens over was. Alleen krijg ik de indruk dat er van financiele responsabilisering geen sprake meer is. Bovendien vrees ik dat de enige bedoeling van de klassieke partijen is om de NVA buitenspel te zetten en dat we gaan eindigen met een onoverzichtelijke staatshervorming en 20 jaar bevriezen van de huidige staatsvormen.

Met deze mail wil ik dan ook zeggen dat ik achter je sta. Ik wil je een hart onder de riem steken. Doe zo voort en laat niet teveel met je voeten spelen. Ik duim dat er een uitweg is uit deze politieke impasse en dat we ooit weer fier kunnen zijn dat we in een land of gewest leven, waar het leuk vertoeven is. Waar we weer met zijn allen kunnen bouwen aan een toekomst voor ons en onze (toekomstige) kinderen.

Dikke knuffel,
Mieke.

De commentaren zijn gesloten.