08-11-10

Twijfels

Grijze dagen, regen, mist... De wereld om ons heen lijkt in slaap. De donkere tijden zijn weer aangebroken. Tijden waarin we trachten om te overleven. Ons wakker proberen te houden en ons dagdagelijkse bezigheden en beslommeringen zien af te handelen. Het vergt een boel energie, maar uiteindelijk komen we er wel. Net als vorig jaar. Het is en blijft een vicieuse cirkel. We weten dat binnen een paar maanden de stralende zon er weer is... warmte...de lente... Maar het zal niet voor nu zijn. Zucht.

Ik staar uit mijn raam. De boom voor de deur zie ik niet. Ik staar in een eindeloze leegte. Te moe om te denken. Te lui om te zien hoe bladeren van  takken worden gerukt en ver weg weggeblazen worden. Wolken die woest voorbijdrijven. Het einde der tijden is aangebroken.

Ik weet dat jij daar bent. Ver weg, maar toch denkend aan mij.

Ons laatste gesprek deed me twijfelen. We zijn voor elkaar gemaakt, dat weet ik. Alleen is het "water veel te diep" zoals een bekend vlaming ooit eens zong. De afstand is veel te groot. Ik heb mijn eigen leven hier, mijn vier hartsvriendinnen die ik niet kwijt wil. Jij hebt je eigen wereld. Eentje waar het aangenaam is om te vertoeven, maar dat toch zo verschillend is van dat van mij. Hoe gaan we die twee met elkaar verzoenen?

Moet ik alles opgeven en me in een avontuur storten waarvan ik niet weet hoe het gaat aflopen? Of geef jij alles op en kom je in een land wonen wat het jouwe niet is? Waar iedereen in elkaars achtertuin woont? Ga je hier ooit gelukkig kunnen worden?

14:44 Gepost door Mieke in Dagboek, Mikko | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, mikko, twijfels |  Facebook |

Commentaren

Je kan het eens uitproberen... Jij een weekje naar ginder, hij een weekje naar hier... Zo'n beetje aftasten, of de één in de ander z'n wereld zou kunnen thuishoren?

Gepost door: LJ | 09-11-10

De commentaren zijn gesloten.