14-04-10

Dagboek 14 april 2010 ( a day in the life )

Een dagje in Brussel
Op de Brusselse ring wordt een gangster door de politie doodgeschoten, zijn compaan springt van een brug en is levensgevaarlijk gewond. Iets later wordt een juwelier overvallen. Hij wordt neergeschoten en overleeft het niet. Ook 's avonds is het weer prijs: een andere juwelier kogelt een dief neer. Hij zal zich voor de rechtbank mogen gaan verantwoorden. Terzelfdertijd breken er in Sint-Gillis rellen uit. Tientallen jongeren vallen de politie aan en vernielen enkele wagens. Reden: sympathie voor de doodgeschoten gangster op de ring 's ochtends...

Een aantal fait-divers waar je in Brussel mee geconfronteerd wordt...

Joggen, deel 2
Ook gisteren heb ik mijn loopkledij aangetrokken voor een tochtje van een kleine 12km. Echt vlot ging het niet, maar ik was even buiten en heb een heleboel boslucht kunnen opsnuiven. En geloof het of niet: ik word happy van sporten.

18:39 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: juwelier, overval, brussel |  Facebook |

13-04-10

Zuid-Engeland - Deel 3

Ons tripje naar Zuid Engeland was voornamelijk een gezellig samenzijn. Voor diegenen die meer info willen: we verbleven in Salisbury en van daaruit hebben we de streek verkend. Naast de steenkringen van Stonehenge en Avesbury, zijn we ook richting Bath getrokken. Bezienswaardigheid hier zijn de al bij al nog goed bewaard gebleven Romeinse baden. Indrukwekkend! Zo hebben we even rondgewandeld in het stadje, zijn we daarna op de vlucht gegaan voor de regen en in het pomphuis tot rust gekomen: een indrukwekkende ruimte waar het goed eten is. Het ziet er allemaal nogal chique uit, maar uiteindelijk valt de prijs redelijk mee. De rondwandeling in de romeinse baden zelf, duurde zo'n twee uur. Ik stond perplex!

Nog leuker waren de etentjes in echte engelse pubs. Goedkoop en bovendien kan je erna blijven plakken en verbroederen met de lokale mensen. Daarnaast waren er ook de twee medidatieavonden met ons gastgezin (daarover heb ik al verteld) en de momenten waarop we de natuur introkken en ongegeneerd heks konden zijn. Alleen die verrekte regen he.

Last but not least: op de terugweg richting Eurostar zijn we gestopt in Windsor. Windsor Castle is de verblijfplaats van de queen en is best een bezoekje waard. Ongelooflijk hoe alles daar ingericht is. En dan die rijkdom! Ongezien!!!

De vier dagen dat we daar waren vlogen om. Ik weet 1 ding: ik zou dadelijk willen verhuizen naar Engeland. Die gemoedelijkheid daar spreekt me meer aan dan het negativisme van ons Vlaamse volkje.

To be continued, volgend jaar of zo...

12:00 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid, engeland, windsor castle |  Facebook |

12-04-10

Dagboek - 12 april 2010 (BHV & zo)

Vliegtuig van Poolse president verongelukt...
Als het vliegtuig van Europees president Herman Van Rompuy zou verongelukken, zouden de belgen dan net als de Polen ook zo rouwen of zou het ons koud laten?

Wolf
Mensen zijn wolven voor elkaar. Eigenbelang primeert, het welzijn van anderen totaal onbelangrijk. Tot die conclusie ben ik nog maar eens gekomen. Aanleiding was het artikel in de Standaard van de Oost-Europese bedelaarsbende die in Engeland is opgerold. Kinderen werden ontvoerd, hun beenderen opzettelijk gebroken, want dat bracht meer geld op. Met de opbrengst bouwde de bende zich een heus kasteel. Triestig!

Run Forrest run ! (zondag 11 april)
Na weken van stilte ben ik opnieuw gaan joggen. Het ging me totaal niet, al na een kilometer was ik bekaf. Maar achteraf voelde ik me toch gelukkig. Ik sport weer en om een of andere reden heeft dit een positief effect op mijn gemoedstoestand. Ik straal weer !

Soundtrack bij al dit leed: Mumford and Sons.

Mechelen (zaterdag 10 april)
We zijn er weer eens op uit getrokken met ons vijfjes. Ditmaal zijn we in Mechelen gaan shoppen, eten en drinken. Een namiddagje vol fun en plezier, net als in the good old days.

BHV
Politici zijn net kinderen. Dat bewijst de hele BHV heisa me. Als ik het kon, dan trok ik eens goed aan de oren van de dwarsliggers. Waarom lukt het niet om samen tot een oplossing te komen? Waarom lukt het hen niet het belang van het volk boven hun eigenbelang te stellen? Is dat nu net niet de taak van een politieker? Dit land heeft nood aan goed bestuur, in plaats daarvan krijgen we chaos en ellende. Misschien moeten wij, gewone mensen, onze eigen partij oprichten: partij van en voor het volk. Ja, ik weet het, ik droom graag...

19:48 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: mechelen, dagboek, bhv, polen |  Facebook |

11-04-10

Wat heeft de kerk met geloof te maken?

Wat heeft het instituut kerk met geloof te maken? Niks, meer nog, in naam van God zijn de grootste misdaden begaan. De inquisitie bijvoorbeeld maakte meer slachtoffers dan Hitler tijdens de tweede wereldoorlog. En ook nu nog kan men het gedrag van de kerk amper godsvruchtig noemen. Cfr het misbruik van jonge kinderen door katholieke priesters.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de decadente rijkdom van het Vaticaan.

En toch moet ik de kerk dankbaar zijn. Dankzij hen ben ik heks geworden. Naastenliefde is voor ons een doe-woord... Samenleven in harmonie met anderen, daar heb ik geen onze-vader voor nodig.

11:00 Gepost door Mieke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kerk, geloof |  Facebook |

10-04-10

Esben and the Witch – 'Lucia, At the Precipice’

09-04-10

Ons tripje naar Zuid-Engeland (deel 2) - spiritualiteit

druid_stonehenge'Hoe is je tripje naar Zuid Engeland verlopen? Wat moet ik me voorstellen bij een heksenritueel?' zo vroeg een lezeresje van mijn blog me vorige week. Ik moest haar meteen teleurstellen. Het uitstapje naar Zuid Engeland was voor ons in de eerste plaats vakantie, een gezellig samenzijn met ons vijfjes, niet een religieuze uitstap. Misschien had ik op voorhand wat te veel de nadruk gelegd op het hele Stonehenge gebeuren.

Maar om op de vraag terug te komen: een ritueel is voor ons in de eerste plaats een gezellig samenzijn, een feestje met zijn vijven. We praten/filosoferen wat, dansen en zingen én mediteren. Een ideale manier om onze zorgen af te werpen en ons bewustzijn te verruimen. Om zoiets in het openbaar te doen, nabij de stenen van Stonehenge, dàt gaat ons wat te ver. Voor je 't weet prijk je in alle glorie op Youtube en dat willen we liever niet. Zeker omdat de 'burning times' nog altijd niet achter de rug zijn. Heksen worden nog altijd vervolgd. Niet verbrand, maar wel in een hoekje geduwd en belachelijk gemaakt.

Bovendien voelde Stonehenge niet echt aan als een heilige plaats. De magie is door de eeuwen heen verloren gegaan. Vandaar dat we Ostara niet in Stonehenge maar in Avesbury gevierd hebben. Onder ons vijfjes gezellig in de regen :) . Ik vond het daar magischer en echter dan de beroemde stenen een paar km verderop.

De omgeving van Salisbury (waar we verbleven in een bed and breakfast) heeft me letterlijk kippevel gegeven. Zo herinner ik me nog goed die zonnige vrijdagnamiddag. We waren onderweg met de auto. Ik zat achter het stuur, want de andere meiden durfden het niet aan, zo aan de verkeerde kant van de weg rijden. Mij ging het makkelijk af. Meer nog, het leek wel alsof ik het al jaren deed. Volgens mij was ik in een vorig leven brits. No joke.

Goed, we waren dus onderweg met de auto, toen plots de ene rilling na de andere door mijn lijfje trok. Het voelde aan als kortsluiting in mijn hersenen. Ik had mezelf niet meer onder controle en moest de wagen aan de kant van de weg parkeren. Volgens Gaea ging het hier om een magisch veld, een energetisch geladen plek. En wie ben ik om haar tegen te spreken ?

Avesbury

Maar het leukst waren de avonden tesamen met ons gastgezin en de andere gasten. Zo kwam de eerste avond Stonehenge ter sprake. Grappig was om Patrick (de gastheer) te horen praten over hippies (ipv heksen en druiden). Toen hij het doel van onze trip hoorde rolde hij met zijn ogen. Hij daagde ons uit tot een spirituele avond tesamen met zijn andere gasten.

De avond erna zaten met onze trommeltjes en Cybele's gitaar samen in de ontbijtruimte. De tafels waren opzij geschoven, op de grond lagen kussentjes. Het werd een avond vol dans, gelach en gepraat. We probeerden onze meditatie technieken uit op andere mensen, lieten hen meezweven naar een droomwereld en gaven ons over aan opzwepende muziek. Onze eerste keer samen met publiek en het viel goed mee. Jezelf zo kwetsbaar opstellen en vertrouwen dat anderen het goed met je voorhebben, dat doe je niet elke dag...

Heel leerrijk ook, want zo konden we op een andere manier bepaalde thema's benaderen: geest leegmaken door te mediteren en dan samen antwoorden verzinnen op vragen ivm het hoe en waarom van Stonehenge.

Wat is stonehenge? een steencirkel
Waarvoor dienen ze? religieuze rituelen
Vanwaar komen de stenen? Wales
Hoe zijn ze ter plaatse geraakt? zelfgemaakte sleden
Wie liet ze overkomen? De opperpriester
Waarom? Als teken van zijn macht
Wie aanbad hij? De zon en maan

En zo ging dit vraag en antwoord spelletje urenlang door, tot midden in de nacht. Het begon allemaal met nuchtere antwoorden (zoals hierboven), maar al gauw kwamen we in een fantasiewereld terecht. Zo beschreef ieder van ons wat voor kleren hij aan had, de gevoelens die hij koesterde ten op zichte van de hogepriesteres, de rituelen die hij onderging, etc... En om het nog leuker te maken, speelden we het allemaal na. Een stoere Engelse bink die je voeten kust en je vereert als godin, je maakt het niet elke dag mee :)

12:15 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ostara, stonehenge, 2010, avesbury, salisbury |  Facebook |

08-04-10

Boek: Elia Barcelo, stemmen uit het verleden

elia barceloAls Katia Steiner in Rome de nalatenschap van de beroemde wetenschapper José María Valcárcel helpt inventariseren, stuit zij op enkele raadselachtige documenten. Het blijken aantekeningen van de gestorven geleerde zelf, waarin ze leest over een geheim genootschap, de Club van Dertien, en over schilderijen die de sleutel zijn tot een mysterie. Katia raakt steeds meer gefascineerd, maar ze is niet de enige: er zijn mensen die bereid zijn tot het uiterste te gaan om Valcárcels notities in handen te krijgen. Katia begint aan een gevaarlijke reis die haar naar een duistere wereld voert. Ze verliest er haar hart - en vindt haar eigen identiteit.

---

Stemmen uit het verleden is het tweede boek van Barcelo dat ik lees en ook nu weer was ik meteen verkocht.

De personages zijn goed uitgewerkt en menselijk. Katia bijvoorbeeld is een jonge vrouw die zich uit gebrek aan een partner eenzaam voelt en zich volledig onderdompeld met werk.

Ook het verhaal greep me aan. Wie droomt er niet van om een schilderij in te duiken en je onder te dompelen in een fictieve wereld? Of die fictieve werelden beter zijn dan de onze, dat laat ik volledig in het midden. En bovendien: als je het bekijkt vanuit het standpunt van een personage uit wereld B, wat is dan "de werkelijkheid"? Ik weet het, ik trek graag alles in twijfel. Vandaar ook dat dit boek echt ideaal was voor mij...

Sommigen beweren dat dit verhaal gepikt is van 'harry potter' (via een toverspreuk in een andere wereld terechtkomen, vliegende paarden, ...) en/of de 'da vinci code' (naar mijn bescheiden mening nogal vergezocht). Als we het dan toch met een ander verhaal moeten vergelijken, dan zou ik eerder willen verwijzen naar Rosie, een boek van Stephen King. Ook hier komt een vrouw via een schilderij terecht in een virtuele wereld. Maar daar houdt elke vergelijking op. Soit, als je rekening houdt met het feit dat er een gigantische hoeveelheid boeken bestaan, dan zal er altijd wel eentje lijken op het andere, niet?

Tenslotte nog dit: het is een verhaal met heel wat rare wendingen. Vooral het slot is totaal onverwacht. Een aantal puzzelstukjes vallen dan op zijn plaats, maar roepen toch nog een aantal (onbeantwoorde) vragen op. Vandaar dat ik na het lezen er zelf nog een vervolg aan heb bijgedroomd... Een ideaal boek om de werkelijkheid even te vergeten.

12:36 Gepost door Mieke in Boek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boek, elia barcelo, stemmen uit het verleden |  Facebook |

07-04-10

Het gevecht met de draak

Black_DragonVorige nacht droomde ik dat ik in een enorm kasteel woonde. Mijn butler was een neger, in de traphal was er een boedha aan het voetballen en buiten op de vensterbank zat er een vampier. Zelf droeg ik een wit kleed en ik had een appel in mijn hand. Die had de dienstmeid me gegeven. "Die ga je nodig hebben" vertelde ze.

Ik stapte in een zwarte koets, getrokken door 4 zwarte paarden. Het ding daverde de opritlaan af, sloeg rechts de hoofdweg op en denderde door de verlaten dorpskern. Ik was op de vlucht. Op de vlucht voor mijn eigen trouwfeest (vandaar het witte kleed). Mijn toekomstige partner zag er niet uit, was ongemanierd en redelijk dom. Vandaar het vluchten ...

Uiteindelijk kwamen we midden in een donker bos tot stilstand. Het was er muisstil. Ik stapte uit en beklom een heuveltop. Bovenop die heuvel stond er een vervallen ruine, enkel een paar betonnen trappen bleven er over. En terwijl ik naar boven klauterde, hoorde ik plots een enorm geraas. Verschrikt keek ik achter me: een draak !!!

Ik trok mijn zwaard (vraag me niet waar ik dat vandaan had) en begon het beest uit te dagen. Het werd een gevecht op leven en dood. Mijn kleren scheurden en bedekten amper mijn lijf. Het beest gaf me een mep met zijn staart. Ik vloog omhoog. Bij het neerkomen hakte ik met 1 slag de kop van de draak af...

( En toen werd ik wakker. )

Ik heb het altijd al geweten: ik ben een echte heldin. Een heldin die teveel sprookjesboeken leest, maar dit terzijde.

22:05 Gepost door Mieke in Droom | Permalink | Commentaren (1) | Tags: droom, huwelijk, draak, zwaard |  Facebook |

01-04-10

Libra full moon (30 maart)

libra moonClouds continue to hide this full moon
It's power of illumination still shines through
Feel her energy radiant and grand.
Know it is the time to take a stand!

Change is coming, it is clear
Mother Earth draws her fate card
"Hear me child, you have been told
change is of the essence now be bold.

Old ways and old habits need to be broken
do what you can to break the chain
that will change your perspective
toward freedom's objective.!

Free yourself of negative thoughts,
join in gathering positive vibrations
while remembering your true heart
toward renewal and revival of a new start!"

Libra is about the scales of balance,
something rarely acheived without hard work,
loving yourself, and feeling free,
can only lead to Mother Earth's plea!

On this full Moon in Libra,
strive for balance, freedom and truth,
hit the ground running while moonbeams shine
Inviting cosmic energy and your soul to align.

12:15 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moon, libra moon, volle maan |  Facebook |