31-03-10

Tripje naar Stonehenge (deel 1)

Ik voelde me net een godin, daar in Zuid-Engeland. Het leek wel alsof de tijd stilgestaan had en we ons weer in de Oertijd bevonden, zo'n 5000 jaar geleden. Hogepriesteres Aidin staat op een hoge heuveltop en ziet hoe haar onderdanen enorme stenen mijlenvel voortslepen. Het moet iets onwerkelijks zijn geweest. Waarom slepen duizenden mensen zo'n grote stenen voort en waarom plaatsen ze die dan in een perfecte cirkel, zodat ze een exacte weergave zijn van het wiel van het jaar? Is het een soort kerk? Een uiting van macht? Niemand die het weet...

Doorheen de tijd zijn een groot aantal ervaringen en gewoontes verloren gegaan. Recentere generaties braken het bouwwerk half af en gebruikten de stenen voor de bouw van huizen en kerken. Nu staat de steencirkel er wat verloren bij. De magie is verdwenen. Ook al herdenken wij heksen en druiden nog elk jaar de zonnewende en equinox, met magie heeft het wat mij betreft niks meer te maken. Het gevoel dat de hogepriesteres Aidin moest hebben gehad zoveel jaar geleden, is nu compleet verdwenen. Aidin is nu Mieke geworden en Mieke is een beetje ontgoocheld. Alleen als ze haar ogen sluit is Aidin er weer... Herinneringen zweven nog rond, maar ze zijn door commercie verdreven. Stonehenge is niet meer.

19:44 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: equinox, stonehenge |  Facebook |

28-03-10

Hidden message

May there be peace in the North;
May there be peace in the South;
May there be peace in the West;
May there be peace in the East.
May there be peace throughout the whole world.

10:30 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-03-10

Equinox @ Stonehenge, een woordje uitleg

13:56 Gepost door Mieke in Ostara, Reportage | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stonehenge, equinox, docu |  Facebook |

25-03-10

Lente equinox @ Stonehenge (2010)

Ziehier de reden waarom ik niet zo te vinden was voor het lentefeestje in Stonehenge. Een druide die zijn ding doet voor de camera is wat mij betreft een kwakzalver. Drukdoenerij in bijzijn van anderen heeft volgens mijn bescheiden mening niks met ons geloof te maken...

12:45 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stonehenge, ostara, equinox, 2010 |  Facebook |

24-03-10

Een woordje uitleg over Ostara

The Wheel of the Year turns once more,
and the vernal equinox arrives.
Light and dark are equal,
and the soil begins to change.
The earth awakes from its slumber,
and new life springs forth once more.

De dagen beginnen weer te lengen, de natuur komt tot leven en het begint weer te kriebelen in onze buikjes. De lente is in het land! En dat moet gevierd worden. Eeuwenlang hielden volkeren grootse lentefeesten. Wij heksen noemen dit feest Ostara.

Ostara of de lente-equinox is een feestdag die gevierd wordt bij het begin van de lente op het moment dat dag en nacht even lang duren. Dit jaar was dit 20 maart. Ostara is genoemd naar de germaanse godin Eostre.

Geloof het of niet, maar het kerkelijke paasfeest is van dit 'heidens' feest afgeleid, al zal je geen enkele geestelijke dit toegeven. In deze context is Jesus niets meer of minder dan de zonnegod die hergeboren wordt.

Ook het paasei en de paashaas vinden hun oorsprong in heidense tradities. Eieren en hazen worden namelijk gezien als het symbool van de vruchtbaarheid. De link met de natuur die weer tot leven komt, is gauw gelegd, niet?

The sun draws ever closer to us,
greeting the earth with its welcoming rays.
Light and dark are equal,
and the sky fills with light and warmth.
The sun warms the land beneath our feet,
and gives life to all in its path.

Ostara is de tijd dat alles in balans is, niet alleen de natuur, maar ook onze geest. Vergelijk het met een soort Yin / Yang. Elk ritueel zal daarom ook een weerslag zijn van dit evenwicht.

Daarnaast voelen we onze energie toenemen. We werpen het donkere en negatieve dat de winter heeft gebracht van ons af en genieten met volle teugen van de eerste zonnestralen. Tijd om weer te dansen en te springen en vol overgave de toekomst tegemoet te treden. Tijd voor een lenteschoonmaak en onze geest te zuiveren.

           Spring has come! For this, we are thankful!
The Divine is present all around,
in the cool fall of a rain storm,
in the tiny buds of a flower,
in the down of a newborn chick,
in the fertile fields waiting to be planted,
in the sky above us,
and in the earth below us.
We thank the universe* for all it has to offer us,
and are so blessed to be alive on this day.
Welcome, life! Welcome, light! Welcome, spring!

19:14 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ostara |  Facebook |

20-03-10

Happy ostara !

ostara

10:30 Gepost door Mieke in Dagboek, Ostara | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-10

Equinox @ Stonehenge en omgeving

Moslims gaan naar Mekka, heksen trekken naar Stonehenge, een van de meest bekende steencirkels ter wereld. Op die plaats de equinox of begin van de lente vieren, dat lijkt me het summum wat een mens kan meemaken. Alleen vrees ik dat door de drukte de magie verloren zal gaan.

Voor ons wordt het een vijfdagen-durende spirituele reis. Bedoeling is de buurt te doorkruisen, magie op te snuiven en tot inkeer te komen. Niet Stonehenge, maar wel Avebury lijkt me de place to be. Toen ik foto's zag van laatstgenoemde locatie, begon mijn hele lijfje te trillen. aveburyEen energieimpuls die ik maar zelden meemaak.

 

Verder op ons 'to do'-lijstje:

- De white horses: enorme afbeeldingen van paarden die in de heuvels getekend werden.

- Silbury hill, een oud graf

- Cheddar Gorge

- Gold hill

Achteraf zal ik uitvoerig verslag uitbrengen van onze belevenissen. Spannend !!!

12:30 Gepost door Mieke in Ostara, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (1) | Tags: avebury, stonehenge, engeland, equinox, ostara |  Facebook |

16-03-10

Ostara

Winter's barrenness has subsided,
From the death of Winter
Spring's new life.

Spring is coming to the land,
The days grow longer,
Warm breezes begin to stir.

All around us we see signs -
The growing things are beginning anew.

It's the resurrection of the dance of life.
The dance of the stems and stalks
As they push forth from the Earth.

It is the season of creation.
Growth has turned outward,
The land has become fertile again.

The Earth is caressed by
The loving touch of the Mother,
Where her hand passes.

Atoms twine together to create growth.
Buds burst open.
Leaves and vines unfurl.

She creates a vision of the green beauty.
Beauty so breath-taking after
The dark solitude of Winter.

It is this vision that we celebrate
On her day of Ostara
The world recreating itself--


Returning from the death of Winter,
Into the new life of Spring
Through the love of the Goddess.

12:00 Gepost door Mieke in Book of shadows, Ostara | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spring, pasen, ostara, equinox |  Facebook |

15-03-10

Seks

Boodschap voor de gefrustreerde mannen die hier toevallig zijn terechtgekomen omdat mijn blog af en toe het woord seks en neuken bevat... Koop jullie een flair als je verhalen wilt over vreemdgaan, anaal neuken en elkaar bedriegen.

12:30 Gepost door Mieke in Bedenkingen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flair, seks |  Facebook |

14-03-10

Stop dat piekeren

"Je moet dringend stoppen met piekeren" wist Gaea me te vertellen.
"We moeten iets leuks doen." vulde Iphigeneia aan.
"Laten we naar de film gaan." stelde Danu voor.
"Avatar lijkt me wel leuk." suggereerde Cybele.

En zo geschiedde. Ik werd de auto ingesleurd, ontkomen was er niet aan. Een half uurtje later zaten we met een emmer popcorn en een bakje nachos op de schoot naar dat grote scherm te staren.

En ik moet zeggen, het heeft me deugd gedaan. Meer dan deugd. Ik kon samen met de Na'vi ontsnappen in een droomwereld. Schitterend hoe een hele fictieve fauna en flora in elkaar is gestoken.

En uiteindelijk heeft het verhaal zelf me enorm veel geholpen: de mens die moedertje natuur oneer aan doet en ze langzaam aan aan het vernietigen is. Door een vrij simpel verhaal dat Avatar toch is, zijn al mijn twijfels zo goed als verdwenen.

Het valt moeilijk uit te leggen, maar het leek wel of alle puzzelstukjes plots in elkaar schoven. De boodschap die me werd gegeven: respect en eerbied voor de Godin, is de enige echte en bovendien gelukmakende weg. Klinkt misschien als een 'godsdienstfreak', maar dat is niet echt de bedoeling. Mijn boodschap: leer te luisteren naar je innerlijke en naar je omgeving en je zult merken dat je leven er een stuk interessanter uit zal zien.

Dit besef kwam als een schok. Ik ben achteraf mijn mede-heksjes in de armen gevallen en samen hebben we nog uurtjes zitten huilen. Traantjes van geluk dit keer.

En nu maar snel ons tripje naar Stonehenge voorbereiden !

14:15 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: twijfel, conclusie, avatar, geloof |  Facebook |

13-03-10

Geheel dorp onder invloed van LSD

We hadden het in het verleden al over gruwelijke experimenten op menselijke proefdieren, wel hier een vervolg... Deze week stond in de krant een artikel over een dorpje in Zuid-Frankrijk, Pont Saint-Esprit. De hele bevolking werd er door de CIA verdoofd met... LSD. Het resultaat (ik citeer) :

In augustus 1951 schreeuwt een Fransman: ‘Ik ben dood! M'n hoofd is van koper en ik heb slangen in m'n buik!' Het gebeurt in Pont Saint-Esprit, ten noorden van Avignon.

Een meisje in hetzelfde dorp vertelt dat ze is aangevallen door tijgers. Een 11-jarig jongetje probeert zijn moeder te wurgen. Een man springt van de tweede verdieping van het ziekenhuis en schreeuwt daarbij: ‘Ik ben een vliegtuig!!'

Pont Saint-Esprit was die augustusmaand, nu bijna 60 jaar geleden, een week lang het toneel van hysterische taferelen. Het begon ermee dat alle drie de huisartsen in het dorp hun wachtkamers vol zagen zitten. De bewoners gaven over, hadden diarree en klaagden over maagpijn. Daarna begonnen mensen over straat te rennen en schreeuwden ze het uit. Ze zagen overal vlammen en wilde dieren rondlopen, vertelden ze. ‘Het was apocalytisch', zei een dokter.

Na een week werd de schade opgemaakt: vijf mensen waren overleden, 30 mensen eindigden in het ziekenhuis en zo'n 300 bewoners zaten ziek thuis.

Het dorpje haalde de wereldpers en onderzoekers uit verschillende landen gingen op zoek naar de oorzaak. Al snel bleek de schuldige: bakkerij Roch Briand in het dorp. In de stokbroden bleken stoffen te zitten van een giftige champignon. Die zorgde voor de hallucinaties, werd geconcludeerd in het prestigieuze British Medical Journal. De bakker stierf een vroege dood, zijn vrouw pleegde zelfmoord.

Maar een einde aan de geruchten kwam er niet. De ziekte die de paddestoel kon veroorzaken, bleek al sinds de 18de eeuw niet meer voor te komen in Frankrijk. En niet alle symptomen waren te verklaren.

De Amerikaanse onderzoeksjournalist Hank Albarelli komt nu met nieuwe bewijzen van een oude theorie: de Amerikaanse geheime dienst CIA heeft met het Amerikaanse leger de bewoners van Pont Saint-Esprit destijds bedwelmd met de drug LSD. Het middel werd vanuit de lucht gesproeid en verspreid in ‘lokale voedingsproducten', schrijft hij in zijn boek ‘A terrible mistake'.

De CIA wilde zo testen — het was de tijd van de Koude Oorlog — of met verdovende middelen de tegenstander kon worden uitgeschakeld, aldus Albarelli. Hij beroept zich op geheime defensiestukken en op gesprekken met betrokkenen.

Militairen vertelden hem hoe het experiment werd uitgevoerd en hoe het daarna als een ‘mislukking' werd bestempeld. In een verslag van een gesprek dat een CIA-agent destijds had met een medewerker van farmaceutisch bedrijf Sandoz, wordt gesproken over ‘ het geheim van Pont Saint-Esprit'.
( bron: de standaard )

15:30 Gepost door Mieke in X-files | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pont saint-esprit, lsd, cia, drugs |  Facebook |

Avator

Hoe Avator me weer op het juiste pad bracht, lees je in een van de volgende postjes...

13:03 Gepost door Mieke in Film | Permalink | Commentaren (1) | Tags: film, trailer, avator |  Facebook |

12-03-10

Wie zoekt zal niet vinden

Als je me vraagt wat ik de voorbije dagen heb gedaan, dan moet ik jullie het antwoord schuldig blijven. Ik weet het zelf niet. Me suf gepiekerd, dat staat vast. Of het me iets opgeleverd heeft? Niet echt. Vandaar ook de titel van dit postje. Wie zoekt zal niet vinden.

Ik heb me voorgenomen terug te beginnen met mijn dagboekje. Gewoon alle banaliteiten eens op papier zetten, wie weet helpt het. De voorbije dagen heb ik heel wat artikels en magazines gelezen (boeken boeien me even niet meer). Wat ik onthouden heb:

- Het verhaal van de prostituees met aids (zie vorige postjes). Het heeft me enorm aangegrepen te zien hoe het leven van onschuldige meisjes verwoest is, dank zij de 'behoeften' van enkele (perverse) mannen.

- De heisa rond het lappersfortbos. Het heeft me enorm geschokt dat een partij als Groen! zich hierover in stilte hult. Tijd voor een mail naar hun voorzitter? Misschien wel.

- Het verhaal over vloeibare XTC, de partydrug. Hoe gemakkelijk dit wel niet te maken is en hoe gevaarlijk dit wel niet is. Misschien moeten we hier een beetje relativeren? Heeft de jeugd in de jaren 60 ook niet geexperimenteerd met drugs zoals LSD? Met hen is het toch ook goed gekomen, niet?

- De oscars en hoe voorspelbaar alles verlopen is.

Waar ik al lang niet meer wakker van lig: de belgische politiek. Het begint hier in Belgie allemaal absurde vormen aan te nemen. Onze wegen liggen er bij als oostblok-wegen. Asielzoekers krijgen zomaar 500 euro. De onveiligheid in Brussel. etc... Maar dit laat ik bewust aan me voorbij gaan.

Later meer...

13:55 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dagboek, krant |  Facebook |

11-03-10

Interview met een pornoster: Lorelei Lee

Naar aanleiding van het postje van gisteren, heb ik me wat in het onderwerp betaalde seks verdiept. Zo kwam ik toevallig terecht bij een interview met pornoster Lorelei Lee.

Opmerkelijke passage:

"Heb je ooit al eens laten betalen voor iets wat je niet zag zitten en/of niet graag had?"
Antwoord:
"Tuurlijk. Iedereen doet op zijn/haar werk toch dingen die hij/zij liever niet zou willen doen?"

12:00 Gepost door Mieke in Reportage | Permalink | Commentaren (0) | Tags: porno, lorelei lee, interview |  Facebook |

10-03-10

Prostitutie en aids

67Vorig weekend heb ik in de standaard een beklijvende reportage gelezen over een opvangtehuis voor prostituees met aids. Het is het verhaal van oost-europese meisjes die onder valse voorwendselen naar hier gelokt worden, gedwongen worden in de prostitutie, mishandeld en misbruikt worden door "klanten" (gespuis noem ik dat), aids oplopen en gedumpt worden door hun pooiers. Amper 25 jaar (sommigen zelfs minderjarig) zijn ze en hun leven is compleet voorbij. Hun leven is verwoest om te kunnen voldoen aan de lusten van enkelen.

Dus mannen: bezin eer je weer de hoerenbuurt in trekt, op zoek naar jonge 'gewillige' oost-europese meisjes. Bedenk dat ze dit niet voor hun plezier doen, dat ze er toe gedwongen worden en er praktisch geen cent aan overhouden. Weet dat je hierdoor meewerkt aan mensenhandel en je het leven van een paar onschuldigen verwoest...

Het aangrijpende artikel kan je hier lezen, hieronder alvast een uittreksel.

‘Het oudste meisje hier is 31 geworden, Riëtta was dat. En de jongste was 17 toen ze stierf. Mimike, noemden we haar, kleine Mimi, maar ik weet niet of dat haar echte naam was. Net als alle meisjes in het huis kwam ze uit het Oostblok en werkte ze in privéclubs. Het is een ander circuit dan dat van de straatprostituees, die onder andere aan de KVS in Brussel staan en voor wie ik wel eens sigaretten of een broodje meebreng. Maar maak je geen illusies: het gaat er daarom niet minder bruut aan toe.'

Ze zegt het zonder verpinken – ze heeft al zoveel gehoord – maar het voorbeeld dat ze aanhaalt, is haast te gruwelijk voor woorden. ‘Het was kleine Mimi die het mij vertelde. Op vrijdag kwamen geregeld drie mannen naar de club waar ze werkte, die haar en twee andere meisjes huurden voor een hele nacht – als echte seksslaafjes dus. En altijd eindigde het op dezelfde manier: die mannen deden hun behoefte in de handen van de meisjes, die zich daarna met de uitwerpselen moesten insmeren en zo voor de mannen moesten dansen..

09:27 Gepost door Mieke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: straathoer, aids, prostitutie |  Facebook |

08-03-10

Vandaag voel ik me: verloren

Verloren en alleen in een donker bos...

lost

11:15 Gepost door Mieke in Gevoelens | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verloren, lost, foto |  Facebook |

07-03-10

Bang

Deze ochtend droomde ik over mijn oma. Ze verzocht me om met spoed naar haar toe te komen. Om 13 minuten na tien. Bij haar in de tuin.

Maar ik kon niet. Ik moest naar mijn werk.

Het gekke was, dat toen ik op het werk aankwam, er niemand was die me herkende. Iedereen was druk bezig met het verkopen van mijn spullen. Ik liep er bij als een kip zonder kop.

Het gekke aan deze droom was dat ik niet sliep, maar klaarwakker was. De beelden flitsten zo door mijn hoofd heen.

Ik ben bang... bang dat mijn oma een van de komende dagen gaat sterven.

11:15 Gepost door Mieke in Droom | Permalink | Commentaren (0) | Tags: droom, bang, oma |  Facebook |

06-03-10

Dromen

Als ik er over nadenk en mijn gedachten niet verdring, dan weet ik eigenlijk heel goed waar mijn geloofscrisis vandaan komt: mijn dromen. Eerst droomde ik hetzelfde dan Mikko en daarna was er mijn 'voorspellende' droom ivm met de treincrash. Een tijdje terug droomde ik over een reddingsoperatie. Ergens in/op het water. Wat was ik blij (sorry voor de slachtoffers) toen de eerstvolgdende ramp een aardbeving was en niks met mijn droom te maken had. Tot ik de beelden zag van de dijkbreuk na de storm in Frankrijk... Ik ging zowat door het lint.

Ik wil dit soort dingen niet meer meemaken. Ik kan op dit moment niet omgaan met mijn gevoelens daarover. Ik kan ze niet plaatsen.

Laatste droom die ik had was een dagdroom. Eentje over een grote witte bloem die tot bloei kwam. Ik voelde me daarna een heel tijdje high.

Dromen over iets wits lijkt mooi, maar in mijn geval slaat dit op angst, angst voor een nieuwe omgeving.

14:15 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ramp, dromen, wit |  Facebook |

05-03-10

Lappersfortbos

lapperforts_hut

Triestig word ik hier van. In Brugge is Fabricon (dochter van Suez) begonnen met het kappen van een deel van het Lappersfortbos. Vlaanderen verliest nog maar eens een beetje natuur. Echt nodig was het niet, er is industrie en kantoorruimte genoeg.

Ik ben woedend, droevig en voel me machteloos. Stopt het dan nooit?

13:00 Gepost door Mieke in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lappersfortbos, ontbossing, vlaanderen |  Facebook |

04-03-10

Twijfels

Je hebt een heleboel te vertellen, maar telkens je voor je pc kruipt, ontbreekt de inspiratie. Je hebt een heleboel activiteiten gepland, maar als iemand vraagt de welke, dan ben ik het vergeten. Je hebt zo van die momenten dat je vol goede bedoelingen en voornemens zit, maar het komt er nooit van.

Het leven lijkt op dit moment aan me voorbij te gaan. Ik onderga het, maar niet bewust. Mijn dagen zijn gevuld met allerhande bezigheden, maar toch heb ik het gevoel dat ik stilsta. Lezen, mediteren, joggen, ... het boeit me niet meer.

One of those days... Alles is klote, iedereen is fucked, alleen weet je niet waarom.

Ik ben beginnen twijfelen aan mijn levenspad. Een echte geloofscrisis. En dat doet pijn. Ik wil de andere heksjes niet kwijt. Zij zijn mijn soulmates. Voor hen ga ik door een vuur. En dan dit.

Dagenlang hebben we er al over gepraat. Maar hoe meer ik er over zit te piekeren, des te wanhopiger ik word. En ik weet niet eens waarom. Alles leek zo perfect. Zo...

Hopelijk komt er gauw verandering in mijn toestand van apathie. Binnen een paar weken trekken we met zijn vijfjes naar Stonehenge. Op 20 maart is het Ostara, de lente equinox. Het moet een heus feest worden, een van de hoogtepunten in ons heks zijn. Alleen: wat moet ik?

12:45 Gepost door Mieke in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: equinox, twijfels, geloof, ostara |  Facebook |

03-03-10

Crying angel

Zo voel ik me vandaag: a crying angel.

crying-angel

19:32 Gepost door Mieke in Gevoelens | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foto, crying angel, angel |  Facebook |

Film: the road, indrukken

Het is alweer een tijdje geleden, I know, maar toch wil ik eens terugkomen op 'The road', een film die ik een paar weken terug heb gezien.

‘The Road’ is een donkere post-apocalyptische roadtrip die het moet hebben van een angstaanjagend toekomstbeeld dat zonder clichés  wordt voorgesteld (neen, de ramp wordt niet uitgelegd), een dreigende sfeer die ervoor zorgt dat je nooit comfortabel in je stoeltje zit en existentiële zuchten waarbij je spontaan een klein hoekje wil opzoeken om in te sterven. (bron: digg.be)

De film moet het hebben van de sfeer. En die sfeer is beklijvend en overweldigend. Je wordt als het ware ondergedompeld in een uitzichtloze wereld. Desolate kille landschappen, grijs en zonder enige vorm van fauna en flora. Planten en dieren zijn volledig uitgestorven. In die uitzichtloze wereld lopen nog een paar mensen rond. Wanhopig proberend om te overleven. Zonder al te veel voedsel en daarom gedwongen tot kannibalisme. Schokkend !


Het doet je nadenken. Nadenken over het leven. Wie wil er leven in een wereld zonder toekomst? Wat voor nut heeft je leven als je dag in dag uit bezig bent met overleven. Als er geen enkel moment van vreugde is en je er alles moet aan doen om in leven te blijven. Elk moment van de dag moet je uitkijken naar anderen en hopen dat ze je niet vermoorden. Leuk is anders.

We hebben dit gegeven na de film nog dagenlang zitten bespreken. Zou je op zo'n moment zelfmoord plegen of zou je tegen beter weten in hopen op een betere toekomst? Ik ben er nog altijd niet uit.

Wat er zo schitterend is aan de film is dat men een onverfilmbaar boek toch heeft verfilmd. Het desolate en post-apocalyptische wereldje dat men heeft gecreeerd is ronduit prachtig. Prachtig omwille van zijn triestheid.

De hele film is minimalistisch opgezet. 2 personnages zwerven door een lege wereld. Dialogen zijn er nauwelijks, actie en handelingen ook niet. Een simpel iets (bijvoorbeeld het vinden van wat voedsel), wordt groots voorgesteld. En het werkt. Want ook al is er niet echt een verhaal, de film zal je eeuwig bijblijven.

11:45 Gepost door Mieke in Film | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, the road, bespreking |  Facebook |

02-03-10

Hunger moon

Ik denk niet dat velen het opgemerkt hebben. Vorige zondag was het volle maan. Jammer genoeg was het weer niet je dat en ging die verscholen achter donkere storm-wolken. Maar niet getreurd, ook nu nog kan je genieten van een bolle maan. Deze ochtend bijvoorbeeld stond ze laag aan de hemel. Ik kon er mijn ogen niet van afwenden.

Deze volle maan heeft verschillende namen meegekregen: hunger moon, sneeuwmaan, ... Dit doet er niet toe. Wat wel belangrijk is, is dat dit het ideale moment is tot reflectie. De winter is bijna achter de rug. Nog een paar weken en de natuur komt weer tot bloei. Iedereen verlangt naar wat komen gaat en iedereen is blij dat hij/zij die koude donkere periode achter zich kan laten. Deze periode is met andere woorden het ideale moment om plannen te maken.

En plannen heb ik! Maar daarover later meer :)

22:52 Gepost door Mieke in Book of shadows | Permalink | Commentaren (1) | Tags: hunger moon |  Facebook |